Ήγγικεν η ώρα

Ο Μπάμπης Μπατμανίδης, ανεβαίνει τον δικό του Γολγοθά και μέσα σε κλίμα πλήρους κατάνυξης, παρουσιάζει ύπνους θρησκευτικούς της ΠΙΟ Μεγάλης Εβδομάδας κι από την Μεγάλη, την Κυριακή 10 Απριλίου στον Ιερό Ναό της Παναγίας της Οχταμπαλιανής(Πίνδου 1 Λαδάδικα) στις 9.00 μ.μ 

the paper - Μπάμπης Μπατμανίδης | www.athensvoice.gr

the paper - Μπάμπης Μπατμανίδης | www.athensvoice.gr

ΑΝ ΤΟ ΧΑΣΕΤΕ ΕΙΣΤΕ ΧΑΜΕΝΟΙ (έτσι κι αλλιώς)

Hate list φθινωπόρου

Που δεν μπορώ να φορέσω βερμούδα και παντόφλα άλλο πια

Που οι γυναίκες ντύνονται(λέμε τώρα)

 

Που ενώ ξεκινάει το πρωτάθλημα, που τόσο ανυπόμονα περίμενες, με περισσότερη ανυπομονησία, περιμένεις να τελειώσει ήδη από τις πρώτες αγωνιστικές μονολογίζοντας οσάν νέος τζίζους κράιστ

«Πάτερ, ει δυνατόν απελθέτω απ' εμού το πρωτάθλημαν τούτο»

Όλους αυτούς που με την πρώτη ψυχρούλα φοράνε μπουφάν πουλόβερ ηλεκτρικές θερμάστρες πάνω τους. Χαλαρώστε ο χειμώνας θα αργήσει φέτος

Οι ξενερωμένοι γύρω σου που αναπολούν την Βαρκελώνη από το εράσμους που κάποτε πήγαν

Αυτοί που παραπονιούνται για τις βροχές, που είναι οι ίδιοι που παραπονιόταν για την ζέστη κι αργότερα  θα παραπονεθούν για το κρύο

Που δεν πάω σχολείο για να μετράω πότε θα έρθει η 28^η Οκτωβρίου.

Την κλεισούρα των μπαρ

Που σταματάν τα τζαμπαντάν λάιβ σε θέατρα  πλατείες σοκάκια και στενά. Κρίση με πιάνει κρίση…

Το φεστιβάλ κινηματογράφου, που τείνει να εξελιχθεί στην μεγαλύτερη έκθεση κασκόλ του κόσμου

Οι «αποδράσεις» του σαβατοκύριακου

Ότι ακολουθεί χειμώνας

Τέρμα οι άσκοπες βόλτες κι οι τενεκέδες από τα περίπτερα

Που εν μέσω κρίσης η φοιτητική λέσχη του ΑΠΘ ζητάει πάσο στερώντας ένα πιάτο φαί από εκατοντάδες άπορους( όχι φοιτητές)

Που τον αντικαπνιστικό νόμο θα τον πληρώσουν οι φουκαράδες κι όχι οι φουγαράδες

Όλους αυτούς που έχουν να κάνουν πράματα(τώρα που πιάσαν οι ψυχρούλες), δεν προλαβαίνουν, εύχονται να είχε περισσότερο χρόνο η ημέρα προφανώς για να πίνουν περισσότερους  καφέδες

Τα πάρτυ υποδοχής πρωτοετών. Οι παρατάξεις εξαντλούν την υψηλή  πολιτική τους

Που τώρα που τελείωσε το καλοκαίρι θα ξαναπιάσουμε την επανάσταση

PHOTOPLAY

Τι κάνει ο ΓΑΠ στην παραπάνω φωτό;


1. Απαγγέλλει στον Κινέζο πρωθυπουργό το γνωστό ποιηματάκι των παιδικών μας χρόνων με τις διάφορες παραλλαγές «Το βλέπεις εκείνο το βουνό…»

2. Σκιές και στο συγκεκριμένο στιγμιότυπο προσπαθεί να κάνει τον σκύλο (κινέζικο έδεσμα)

3. Περιγράφει στον ομόλογό του την αγαπημένη του σκηνή από την ταινία «Αίμα στην πίστα του Καράτε»

4. Είναι έτοιμος να πηδήξει για τζάμπολ

Summer Hate List

Όταν βγάλεις την βερμούδα, τελειώνει και το καλοκαίρι κι έτσι το παρών μπλογκ κατεβάζει τα χειμωνιάτικα από την ντουλάπα, αποχαιρετά την αγαπημένη του εποχή, κρατώντας τις καλύτερες των αναμνήσεων όπως μπορεί να διαπιστώσει κανείς παρακάτω…



*Οι γείτονές σου στο κάμπινγκ που όταν αναχωρούν σου αφήνουν πάντα κάτι «ελαφρά» χαλασμένο (καρέκλες, τραπέζια στρώμα κ.λ.π) το οποίο όμως «κάνει την δουλειά του» κι εσύ απλά αναλαμβάνεις να το πετάξεις στα σκουπίδια επειδή, αυτοί βαριούνται

*Οι κιθαρίστες της παραλίας με ρεπερτόριο Παπακωνσταντίνου (πλέον και Θανάση)Καζούλη,creep,Μαγειρίτσα και το καίγομαι, που σε κάνει να μην μπορείς να διανοηθείς τι θα ακούγαμε αν δεν είχαμε ήλιο θάλασσα διακοπές. Μάλλον ήχους από κρυογεννητικό θάλαμο

*Η φράση «κορίτσια τι θα κάνετε το βράδυ» που ακούγεται δεξιά κι αριστερά την μέρα στην παραλία επειδή ακριβώς την χρησιμοποιείς κι εσύ

*Αυτοί που πάντα έχουν να πουν ένα καλύτερο λόγο για κάποιο μέρος που επισκέφθηκαν από αυτό που με τόσο κόπο κατάφερες να βρεθείς. Στα αρχ…α μας

*Η μουσική των μπιτς μπαρ στην Χαλκιδική. Κομμάτια που νομίζεις ότι βγαίνουν μόνο και μόνο για να ακούγονται στα δύο πόδια (και στον έναν κόλπο) τόσο που πηγαίνοντας σε ένα δισκάδικο περιμένεις να συναντήσεις στην κατηγορία «παραδοσιακά» συλλογή με τον τίτλο «Τα χαλκιδικιώτικα» πλάι στη Νίτσα Τσίτρα και τον Βαγγέλη Κονιτόπουλο

*Αυτοί που κουβαλάν όλη την προίκα τους στην παραλία (τραπέζια, καρέκλες sometimes και κανά ντάτσουν) και τελικά την πέφτουν στο μπιτς μπαρ)

*Οι γκόμενες που σε κοζάρουν όλη μέρα με αποτέλεσμα να παίρνεις την θειά σου την Κρουστάλω τηλέφωνο για να ξεματιάσει κι όταν τις πλησιάσεις σου μιλάν από αγγαρεία με τόσο ξινίλα που θα έφτανε σε ολόκληρη την Μόσχα να πιει την βότκα της(εναλλακτικά) με λεμονάδα

*Οι ελευθεροκαμπίστες που αναζητούν την πιο άμεση και natural επαφή με περιβάλλον δίχως δεσμεύσεις και όρια και σαν αποζημίωση για την φιλοξενία της μητέρας φύσης, της αφήνουν δωράκια παντού κουράδες κουτάκια μπύρες πεταμένες κονσέρβες, πάμπερς, όλο το εργοστάσιο του Παπαστράτου σε γόπες και λοιπά περιττά πλέον είδη που συνέδραμαν και ολοκλήρωσαν την αποστολή της επαφής με την μάνα γη

*Οι γκόμενες στην παραλία που μάχονται με τον ήλιο και το μαγιό τους για να εξαφανίσουν την παραδοσιακή γραμμή. Βγάλτο να τελειώνουμε

*Όλοι αυτοί που κανά εξάμηνο μετά την επιστροφή τους από τις διακοπές δεν μπορούν να προσαρμοστούν στην πόλη και κάθε τόσο σου τσαμπουνάν πόσο ανάγκη έχουν μία τελευταία μίνι απόδραση κι ας έλειψαν για καμιά βδομάδα

*Που δεν μπορείς να πας στην Χαλκιδική με καράβι για να αισθανθείς το καλοκαίρι σου πλήρες

*Αυτοί που επιλέγουν τον αγροτουρισμό και ηδονίζονται με τις αγροτικές εργασίες που τους δίδονται σα να επρόκειτο για τους πιο hardcore εσενεμάδες. Άμα γουστάρετε τόσο ελάτε και μία από το χωριό μου να βοηθήσετε την μάνα’μ και τον πατέρα’μ στα χωράφια

*Που αντί για τηλέφωνα ανταλλάσεις facebook

*Που στο κάμπινγκ όλοι αυτοί που βάζουν δυνατά την μουσική πάντα κάνουν τις χειρότερες και πιο σπαστικές επιλογές. Ντάξ δεν πρέπει να μάθουμε όλοι ότι δεν το χεις

*Η τσίκνα από τροχόσπιτα και σκηνές την στιγμή που εσύ την βγάζεις με παστέλι και γιαούρτι


*Που αντί να κάθομαι να αναπολώ το καλοκαίρι και κάθομαι και τσαντίζομαι φτιάχνοντας hate list



ZIGGY

*Που πάντα θα πετύχεις μπροστά σου στην παραλία, ενώ είσαι στην καλύτερή σου φάση, κάποιον από το μακρινό παρελθόν που αφενός δεν το περίμενες καν και αφετέρου είχες κάνει υπεράνθρωπες προσπάθειες να ξεχάσεις την ύπαρξή του.

*Οι παρέες που ξεκινάν από 5 άτομα σε μιά ταβέρνα και καταλήγουν σε 15 λόγω έλλειψης χώρου, με αποτέλεσμα να δίνεις 7 παραγγελίες και να ζητάς 12 λογαριασμούς στο τέλος.


*Που στο beach bar πλέον σερβίρουν τα mohito σε πλαστικό, γιατί μάλλον φοβάται ο barman μην του το φέρεις στο κεφάλι επειδή κατά 99.9% είναι μούφα


*Που 3 ώρες θαυμάζεις τα τεράστια κύματα και είσαι έτοιμος να ορμήξεις στην θάλασσα συνειδητοποιείς ότι αυτά μόλις σταμάτησαν.

*Μόλις έχεις βγει από τη θάλασσα, σκουπίζεσαι στεγνώνεις και αντιλαμβάνεσαι ότι θέλεις να κατουρήσεις.

*Το ότι πάντα φεύγοντας από την παραλία το απόγευμα καταλαβαίνεις ότι έχεις να πάρεις περισσότερα πράματα από όσα έφερες το πρωί

*Που η καθαρίστρια πηγαίνει να καθαρίσει τις τουαλέτες στο κάμπινγκ ακριβώς την ώρα που εσύ φεύγεις από αυτές

*Που το φορητό σου ψυγειάκι δε χωράει ποτέ όσες μπύρες θέλεις και όταν τις χωράει δεν μπορεί αν τις κρατήσει όσο κρύες τις θέλεις.

*Που στη κοριτσοπαρέα που μόλις γνωρίσατε σε κοιτάει πάντα η χειρότερη γκόμενα

ΟΑΣΘμαίνωντας

Ο Οκτώβρης έφτασε, εμπρός βήμα ταξί ταξί, τώρα που τα λεωφορεία του ΟΑΣΘ θα σταματήσουν να κυκλοφορούν μετά τις 12, γιατί μάλλον φοβούνται τα φαντάσματα. Ούτως ή άλλως όσοι παραπονιούνται είναι εχθροί της εξέλιξης της επιστήμης και της πρωτοπορίας. Δεν έχουν αντιληφθεί, πως η Θεσσαλονίκη ως ομ-φαλός της γης, αποτελεί την απαρχή των πάντων(και των Αγίων, στην Μοναστηρίου, λίγο μετά τον σταθμό). Η απουσία αστικής μετακίνησης μέσω των μέσων μεταφοράς, δεν είναι τίποτε άλλο, παρά το πρώτο βήμα για την κατάκτηση αυτού που ο άνθρωπος χρόνια προσπαθεί να ανακαλύψει . Της τηλεματοφοράς. Διότι η τηλεματοφορά, δεν είναι τίποτε άλλο παρά σκέψη κι αυτοσυγκέντρωση. Τι θα κάνεις όταν το λεωφορείο αργεί κανά δυο μέρες, όταν τα ταξί είναι γεμάτα κι εσύ σαν νέα Κατερίνα Γιουλάκη πλακώνεσαι με όλων τον κόσμο, για μία θέση λες κι επρόκειτο για διορισμό στο δημόσιο. Υπάρχει κι άλλη εκδοχή, τα ταξί να είναι άδεια, αλλά αυτή η μαθηματική σχέση πηγαίνει σε ευθεία αναλογία, με το περιεχόμενο της τσέπης σου

Έτσι λοιπόν ο ΟΑΣΘ, που μας φέρνει πιο κοντά, φροντίζει στην ενδυνάμωση των πνευματικών μας ικανοτήτων και μας στρέφει με βήμα γοργό, ως προς την πλήρη αποπεράτωση του έργου για το οποίο προοριστήκαμε σε αυτόν τον πλανήτη από τα ελοχίμ. Μετά τις 12 βάζουμε όλοι την σκέψη μας να δουλέψει και αυτόματα ταξιδεύουμε και φτάνουμε στον προορισμό μας, άκοπα και χωρίς καθυστέρηση. Στο ταξίδι αυτό θα υπάρξει και κάποια μικρή επιβάρυνση της τάξεως των 2.3 ευρώ αν παίρνουμε την εθνική οδό, αλλά τη σημασία έχουν τα λεφτά μπρος την αγάπη

Κλασική περίπτωση βλάβης

Συνεπής ως προς το πολιτικό και ταξικό τραγούδι και με απαράμιλλη αγάπη για τον ποιητικό κινηματόγραφο, σας παρουσιάζω χωρίς πολλά λόγια (καμιά 40αριά), το τελευταίο μου καλλιτεχνικό πόνυ-μα. Κι αυτό γιατί μόνο καβαλικεύοντας τα συμπαθή τετράποδα θα είστε σε θέση να ακούσετε αυτή την φορά την μουσική. Ιδού λοιπόν η τελευταία μου μεγάλη αποτυχία το «Κλασική περίπτωση βλάβης». Κώστα Τσάκωνα σε ευχαριστούμε




Στον έρωτα είμαι ο Τσάκωνας
Και άμα σε τσακώσω
Την πιο μεγάλη βλάβη σου
Μπορώ να διορθώσω

Την πήρα την απόφαση
Όσο κι αν με παιδέψει
Την πιο μεγάλη απόφραξη
Σου κάνω δίχως σκέψη

Περίπτωση είσαι βλάβης κλασική
Που ‘χουνε να λένε οι υδραυλικοί
Περίπτωση είσαι βλάβης κλασική
Για σένα πολεμάνε Ρωσία Αμερική

Στον έρωτα είμαι ο Τσάκωνας
Με βοηθό τζιμάνι
Ο πιο καλός ο μάστορας
Για το κοριτσομάνι

Και τι σου είναι ο κάβουρας
Τι είναι και το ζουμί του
αφού το κάθε πρόβλημα
Έχει και το κουμπί του

Περίπτωση είσαι βλάβης κλασική
Που ‘χουνε να λένε οι υδραυλικοί
Περίπτωση είσαι βλάβης κλασική
Για σένα πολεμάνε Ρωσία Αμερική

Fashion Police

Αποκαλύπτουμε τα πραγματικά αίτια της σύλληψης του νεαρού με την πιτζάμα
(Από αριστερά προς δεξια…)

-Νεαρέ με τούτη την ενδυμασία έχεις πετάξει το γάντι στην αισθητική. Η Fashion police δεν θα το επιτρέψει. Είναι δυνατόν κοτζαμάν μαντράχαλος με τουίτι πιτζάμα;
-Μα ρε παιδιά εγώ τα σκουπίδια…
-Α, όλα κι όλα! Στην πόλη τους ατσαλάκωτου δημάρχου λουίτζι, δεν επιτρέπεται ακόμη και τα σκουπίδια να πετάξεις ωσάν κανένας χωρικός.
-Νεαρέ την έχεις κάτσει. Θα αποφανθεί για σένα ο Λάκης Γαβαλάς

*Και μετά εσείς λέτε ότι η αστυνομία δεν κάνει την δουλειά της

ΝΑ! ΠΟΥ ΜΑΣ ΓΡΑΨΑΝ

«Πρόσεχε μην καμιά μέρα μας γράψουν οι εφημερίδες», με έλεγε η μάνα μου όταν ήμανε μικρός, και παρουσίαζα αποκλίουσα συμπεριφορά (http://vodpod.com/watch/1336943-adhd-cure-southpark-video )
αλλά εγώ δεν καταλάβαινα, ενώ η μάναμ από χωρίο δεν ήξερε και για το Ritalin. Έχοντας το αυτό ως αποθαμένο κατέληξα να γράφω εγώ σε αυτές, αλλά ποτέ αυτές για εμένα, για εμάς για όλους μαςσας. Γι αυτό και τις παράτησα να δούμε αν θα τους έλειπα κι όπως φάνηκε κάτι τέτοιο συνέβη , μιας και η εφημερίδα όντας κι αυτή γένους θηλυκού, δεν μπόρεσε να αντέξει την απώλεια μου. Εν τέλει μετά από τόσα χρόνια κατάφερα να δικαιώσω την γυναίκα που με έφερε στον κόσμο και ταυτόχρονα να αυτοδικαιοθώ για όλες μου τις επιλογές και τις πράξεις μα πάνω από όλα για το ότι η πίστη μου στις αξίες στα ιδανικά ενός συναδέλφου superhero, απέφεραν ξηρούς καρπούς. Όλοι μαζί στον αγώνα για δυο καλύτερα αύρια

ΥΓ1 : Να μας ζήσεις http://psomiadis.blogspot.com/ κι εισκατότερα

ΥΓ2 : http://enet.s3.amazonaws.com/20091025/newebook/index.html σελίς 17

Ο ΚΑΙΡΟΣ ΓΑΡ ΕΓΓΕΝΥΣ

Με δέος ανυπομονησία κι ένα σκίρτημα στην καρδιά όλη η ανθρω-πότης (βλ. Θεσσαλονιkiss), περιμένει την μεγάλη μέρα της ιστορίας του ανθρωπίνου γένους. Την ήμερα που ο κόσμος θα αλλάξει ριζικά. Την ημέρα όπου η πόλη της Θεσσαλονίκης θα αποκτήσει το νέο της δημαρχείο. Τέλος ποια τα βάσανα, τέλος η στεναχώρια, η ζωή μας γκριζάρει ακόμη περισσότερο, κάτι που ασφαλώς θα μας κάνει πιο γοητευτικούς και θα μας κάνει να νιώσουμε ολίγον τι μικροί Goerge Clooney…s αφού mayor billy φροντίζει και γι αυτό. Δεν μπορούμε εμείς οι θεσσαλονικείς να είμαστε μπάζα. Για τα μπάζα ναι, αλλά πάντα περιποιημένοι και κομψοί, οσάν τον φτερωτό γιατρό, που γοργά ιπτάμενα κι απαλά θα γιάνει τις δόλιες μας καρδιές. Ναι φίλες και φίλες, το νέο Δημαρχίδιο είναι γεγονός, το λέω για να το πιστέψουμε να δακρύσουμε να το φωνάξουμε δυνατά. «Αθήνα γαμημένη, εμείς έχουμε καινούριο δημαρχείο». Ένα έργο πνοής για την πόλη, ένα έργο πνεύμονας ψυχής. Τέλος πια η ταλαιπωρία κι η στεναχώρια, τώρα όλοι θα μπορούμε να πληρώνουμε κλήσεις, τέλη, φόρους, μίζες κ.λ.π, σε ένα ειδυλλιακότατο περιβάλλον, όπου το τίποτα συναντάει το καθόλου. Η Θεσσαλονίκη αλλάζει όψη, μα ποτέ το πλευρό που κοιμάται, η νύφη του Θερμαϊκού γίνεται η ωραία κοιμωμένη, κι ο πρίγκηπας billy έρχεται να την απελευθερώσει, με το φιλί της ζωής, που δεν είναι άλλο από το νέο δημαρχείο. Ένας παλιός δήμαρχος, οφείλει να χει κάτι καινούριο, μιας και το ότι πιο νέο που μας έχει παρουσιάσει στην θητεία του, είναι το πρόσωπό του άνευ μύστακος, δείγμα καινοτομίας και τόλμης, μπροστά στις προκλήσεις του μέλλοντος(Billy γερά το bottox ειν κοντά).

*Στην παραπάνω φωτό απεικονίζεται ο δήμαρχος Θεσσαλονίκης να κάνει τον Κινέζο

*Τα εγκαίνια του μαυσωλείου, εμ συγγνώμη δημαρχείου, θα πραγματοποιηθούν την Δευτέρα 12 Οκτώβρη στις 19.00. Θα είμαστε όλοι εκεί να δηλώσουμε τα αισθήματά μας. Να μερικά από τα προτεινόμενα συνθήματα


ΔΗΜΑΡΧΕ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ ΜΑΣ Σ’ ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ

ΕΝΑ ΔΥΟ ΤΡΙΑ ΠΟΛΛΑ ΝΕΑ ΔΗΜΑΡΧΕΙΑ

ΕΙΤΕ ΜΕ ΜΟΥΣΤΑΚΙ ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΧΩΡΙΣ
ΤΟ ΔΗΜΑΡΧΕΙΟ ΘΕΛΟΥΝΕ ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΚΙΛΚΙΣ

ΔΗΜΑΡΧΕΙΟ ΔΗΜΑΡΧΕΙΟ ΕΣΥ ΤΟΥ BILLY ΑΡΧΗΓΕΙΟ

ΚΑΝΕΝΑΣ ΜΑΣ ΔΕΝ ΖΗΤΗΣΕ ΠΑΡΚΑ ΚΑΙ ΑΥΛΕΣ
ΚΟΨΕ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΚΛΗΣΕΙΣ ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΕΚΛΟΓΕΣ

ΤΟ ΠΡΑΣΙΝΟ ΜΑΣ ΚΟΥΡΑΣΕ ΘΕΛΟΥΜΕ ΤΟ ΓΚΡΙΖΟ
ΔΗΜΑΡΧΕ ΓΙ ΑΥΤΟ ΚΑΙ ΣΕ ΨΗΦΙΖΩ

ΤΟ ΝΕΟ ΔΗΜΑΡΧΕΙΟ ΗΤΑΝ Η ΑΡΧΗ
ΕΝΑ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΓΙΑ ΚΑΘΕ ΦΟΙΤΗΤΗ

ΕΣΥ ΠΟΥ ΤΟ ΑΜΑΞΙ ΣΟΥ ΨΑΧΝΕΙΣ ΝΑ ΠΑΡΚΑΡΕΙΣ
ΕΧΕΙΣ ΔΗΜΑΡΧΕΙΟ ΝΕΟ ΝΑ ΤΟ ΓΟΥΣΤΑΡΕΙΣ

23 ΜΥΡΙΑ ΛΕΙΠΟΥΝ ΑΠ’ ΤΟΝ ΔΗΜΟ
ΧΑΛΑΛΙ ΣΟΥ ΕΓΩ ΘΑ ΓΙΝΩ EMO

ΤΕΡΜΑ ΠΙΑ ΟΙ ΑΥΤΑΠΑΤΕΣ
Ή ΜΕ ΤΟΥΣ ΔΗΜΑΡΧΟΥΣ Ή ΜΕ ΤΟΥΣ ΝΟΜΑΡΧΕΣ

Η ΑΓΑΠΗ ΣΟΥ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑΡΜΑΣ

Βρίσκομαι στην πολύ ευχάριστη θέση( για την ακρίβεια ξαπλώνω) να σας ανακοινώσω πως μετά την παραπεταμένη απουσία μου επιστρέφω ξανά στις επάλξεις και στο λαϊκό επάλκο. Το παρών τούτο πόστιον αποτελεί ένα μικρό στούδιο ριπόρτ, περί των μελλοντικών κακιτεχνικών σχεδίων, που με τόσο μεγάλη αγωνία παρακωλυθεί σύσσωμο το το 2ο δημοτικό σχολείο Άμφισας (αν δεν φυσάς τότε αλλάζουν τα πράγματα). Ο 54ος δίσκος μου, σηματοδοτεί την επιστροφή μoυ στο πολιτικό τραγούδι, που με τόσην (να με το σμπάθειο) πίστη υπηρέτησα στο μέλλον, διότι και θα σας το αποκαλύψω τώρα, η απουσία μου οφείλεται στο ότι πήγα μπροστά και είδα και γύρισα και είπα. Θέμα διαπραγμάτευσης αυτήν την φορά, η τιμημένη μας αγροτιά της οποίας πιστό μέλος υπήρξα εξαπανέκαθεν (γνωστός καλλιεργητής κατά βάση νυχιών σας παραπέμπω σε παλαιότερον πόστιον). Ο δίσκος ονομάζεται «Κάνω τ’ αγροτικό μου» κι εμπεριέχει 12 ύμνους ως προς το αγώγι την γη, τον κάματο τα ροζιασμένα χέρια όλόνε των αγροτόνε. Ταυτόχρονα η συγκυρία έκδοσης τούτου του καλλιτεχνικού κι ειλικρινούς πονήματος, έχει να κάνει με την ανάληψη της αλλαγής από τον Παπανδρέου o ο οποίος εκτόπισε τον Καραμανλή, θυμίζοντάς μας σε όλους τις αλαμόγιαυτες ημέρες του ογδόντα. Το πρώτο σινγκλ από τον συγκεκριμένο δίσκο δεν πρόκειται να κυκλοφορήσει για αυτό και σας παραθέτω το δεύτερο με την επωνυμία «Η αγάπη σου είναι γιαρμάς» (skydra records). Την μουσική μπορείτε να την ακούσετε εφόσον μπορέσετε να θυμηθείτε πόσα περιστέρια απεικονίζονται πλάι στην Κάτια Δανδουλάκη στο σήμα έναρξης της Λάμψης. Καλή σας χώνεψη ….


Η αγάπη σου είναι γιαρμάς



Κανείς ποτέ δεν ρώτσε
Αν παίρνω επιδώτσε
Πως σπέρνω τα χωράφια
Για να φοράς χρυσάφια

Στου έρωτα τα ντήλια
Να ψάχνω για κονδύλια
Για συνεταιρισμό
Δεν έχω εγωισμό

Η αγάπη σου είναι γιαρμάς
Κι οι δυο είμαστε για μας
Μα το φιλί σου αφήνει
Μια γεύση νεκταρίνι

Ροδάκινο κομπόστα
Και κάμπριο για μόστρα
Που πήγε το ογδόντα
Την φάγαμε την μόντα

Και τώρα εδώ κι εκεί
Ξανά στη λαϊκή
Για πάρε κόσμε πάρε
Κι εσύ την τσέπη γδάρε


Η αγάπη σου είναι γιαρμάς
Κι οι δυο είμαστε για μας
Μα το φιλί σου αφήνει
Μια γεύση νεκταρίνι

Μένουμε Θεσσαλονίκη Ρε!

Ένα σύντομο αντισυμβατικό οδοιπορικό στην Θεσσαλονίκη. Τα ευτράπελα της πόλης, δοσμένα μέσα από ένα χιουμοριστικό πρίσμα. Μια συνολική αποδόμηση με βάση την σάτιρα όλων των μεγάλων αξιών της νύφης του Θερμαϊκού.

Κυριακή των εκλογών

Ξύπνα φτωχέ μου άνθρωπε
Να πας για να ψηφίσεις
Η Κυριακή ξημέρωσε
Να μην καθυστερήσεις

Φόρεσε την γραβάτα σου
Βάλε και τα καλά σου
Για το σχολειό ξεκίνησε
Μην χάσεις την σειρά σου

Το ψηφοδέλτιο σταύρωσε
Όπως στην προσευχή σου
Και τον θεό παρακαλά
Να βγει ο βουλευτής σου

Για το καλό του άνθρωπου
Για το καλό του τόπου
Για το καλό του βουλευτή
Στο σόι το δικό του

Με την σημαία αγκαλιά
Να τρέξεις στην πλατεία
Ποτέ ξανά τέτοια χαρά
Σε μια τετραετία

Κι σαν Δευτέρα θα φανεί
Τα μάτια όταν ανοίξεις
Τέσσερα χρόνια υπομονή
Για να ξαναφήσεις

ΟΝΥΧΟΦΑΓΙΚΟ ΜΑΝΙΧΕΣΤΟ

Είχε ένα φεγγάρι σαν κομμένο νύχι άλλο να στο λέω άλλο να σου τύχει…

Ένα τραγούδι το οποίο θα μπορούσε να αποτελέσει, τον ύμνο των απανταχού ονυχωφάγων, αν άλλαζε μία λέξη και μόνο, αντί του κομμένο-φαγωμένο, γιατί έτσι και μόνο θα αποδιδόταν το νόημα της νυχτερινής σιγαλιάς. Ωστόσο κατανοώντας την θέση του στιχουργού, να μην αποκαλύψει τα μακρόπνοα σχέδια της μυστικής οργάνωσης μας(Inixilati), θεώρησε σκόπιμο να χρησιμοποιήσει την μικρή αυτή παράφραση, μεταδίδοντας το κωδικοποιημένο μήνυμα για διαρκή επανάσταση και κοινωνική και βιολογική, αφού απώτερος σκοπός μας, είναι αντικατάσταση των ποδιών με χέρια, προκειμένου, να μεγιστοποιηθεί, η απόλαυσή μας. Την κωδικοποίηση αυτή την συναντάμε και σε άλλα τραγούδια, όπως το «Ήτανε εκείνη η νυχ(τ)ιά που φύσαγε ο Βαρδάρης κ.λ.π.Ο αγώνας λοιπόν για την επανάστασή είναι διαρκής, με μπροστάρη τον Τούρκο ποδοσφαιριστή Νυχάτ καθότι στην πορεία των ετών έχουμε υποστεί την μέγιστη δυνατή σπίλωση, από την μη αναγνώριση του κοινωνικού έργου του οποίου προσφέρομε
Τρώμε τα νύχια μας γιατί μας αρέσει. Είναι η δική μας παραγωγή. Θες να δεις ένα ματς μία ταινία κι να απολαύσεις ένα σνακ κι ένα έδεσμα. Άντε τώρα τρέχα να αγοράσεις πατατάκια κι άλλες σαχλαμάρες, που παχαίνουν, σπόρια να φτιάξεις ποπ κορν κι ο χρόνος δεν περισσεύει, αρχίζει και το ματς. Το πρόβλημα βέβαια δεν είναι τόσο με εσένα όσο με το αν γύρω σου έχεις καλεσμένους, διότι το συγκεκριμένο έδεσμα αποτελεί καθαρά προσωπική απόλαυσή, που είναι εξαιρετικά δύσκολο να μοιραστείς με κάποιον άλλον. Αλλά αυτό δεν αποτελεί δικό σου πρόβλημα, ας τα έτρωγαν κι οι υπόλοιποι. Το μοναδικό πρόβλημα παρουσιάζεται στην περίπτωση όπου η σοδειά έχει εξαντληθεί και εκ των πραγμάτων η ανανέωση παίρνει μερικές μέρες. Κάτι που θα μπορούσε να ξεπεραστεί αν η παραγωγή μεταφερόταν στα θερμονύχια. Αντικειμενικό επίσης πρόβλημα αν η ομάδα σου έχει ευρωπαϊκές υποχρεώσεις μέσα στην εβδομάδα θα πρέπει να επιλέξεις το ματς όπου θα ασκήσεις την αγαπημένη σου παράλληλη ασχολία. Απορία εδώ και χρόνια αποτελεί το γεγονός κατά πόσο όλοι εμείς οι ονυχοφάγοι μπορούμε να δηλωθούμε ως αγρότες. Ίσως φοβούνται μην εντάξουμε κι εμείς τις δυνάμεις μας στα μπλόκα των εν δυνάμει συναδέλφων. Συν τοις άλλης ένα επαναστατικό κίνημα οφείλει να εντάξει στους κόλπους τους την σημαντικότατη αυτή τάξη, εκτός από την έκτη δημοτικού.
Φυσικά σε καμία περίπτωση δεν είμαστε άτρωτοι( το αντίθετο από τα νύχια μας) κι αναγνωρίζουμε τα όπλα με τα οποία το σύστημα εδώ και δεκαετίες, προσπαθεί να μας πολεμήσει. Και κυρίαρχα αυτών η κοακόλα κουτάκι, η φαγούρα και τα αυτοκόλλητα. Παρόλα αυτά εμείς δηλώνουμε πιστοί στις αρχές μας και στις νυχιές μας δηλώνοντας ανυποχώρητοι και ανύχιτοι. Ο αγώνας μας δεν ξεπουλιέται ούτε μπορεί να μπει σε ενυχιροδανειστήριο και θα ‘ ναι διαρκής νυχ(θ)ιμερόν.

ΜΑΡΙΑ ΜΑΛΑΚΑΡΕΝΑ ΠΟΥΛΕΤΕ

Η πρώτη μπλογκιακή σαπουνόπερα είναι γεγονός. Μαρία Μαλακαρένα Πουλέτε η διεθνής επιτυχία σε Τρανσυλβανία σε Τρανσαλβανία και το Ρετζίκι τώρα και στον χώρο σας με μόνο ένα ξύσιμο του δεξιού λοβού του αυτιού σας. Μείνετε συντονισμένοι…

Η κουβέρτα περί σωστού και λάθους περί δικαίων και αιδίκων, ειλικρινά με αφήνει παγερά αδιάφορο, καθώς αυτή την στιγμή το σπίτι μπάζει από παντού και στην φτωχή την κάμαρά μου και το μόνο που ζεσταίνει είναι ένα κερί αποτρίχωσης. Είναι ότι μου απέμεινε από την Μαρία. Βλέπετε φεύγοντας, και μην αντέχοντας άλλο την ανέχεια, άφησε πίσω του το δηλωτικό αυτό εργαλείο αποσύνδεσης, από την τριχοφόρο προϊστορικότητα των ανθρώπων, η οποία και μετατρέπεται σε έκδηλη υποδήλωση νοήματος στην περίπτωσή μου. Τι να θελε να πει άραγε για τούτη την τριχοευφυΐα μου , τι να ‘θελε να πιει, τι να ‘θελε ένα πλι στο μπαλκόνι μου. Ήμουν γι αυτήν πρωτόγονος; Ήμουν ένας άξεστος τριχωτός γορίλας; Ήμουν ένα σπρέι αποσυμφωριτικό για την μύτη; Αλλά και πάλι πώς να ήμουν όταν αυτή είναι ή μουν. Το ξέρε, κι εγώ το ήξερα ότι το ξερε. Δεν ήξερα όμως ότι αυτή ήξερε ότι εγώ δεν ήξερα ότι αυτή ήξερε ότι εγώ ξέρω. Δεν το άντεξε κι έφυγα.
Έτσι κατέληξα για ακόμη μια φορά μόνος κι έρημος κι άντε να βολέψεις τώρα τόσα εκατομμύρια τετραγωνικά άμμου, σ’ ένα φτωχικό δυάρι. Και κάθε φορά που συμβαίνει κάτι τέτοιο στην ζωή μου, καταλήγω στο να εξοργίζομαι με τον φασισμό της αναπαραγωγής που ως κυταρριακή συνείδηση κατευθύνει το ανθρώπινο ων να λειτουργεί ασυνείδητα κι αναίσθητα, αλλά εμένα από πού μου ήρθε η κεραμίδα πραγματικά δεν το πήρα είδηση. Είναι βλέπεται που εγώ έπαψα να βλέπω την Τρέμη και τον Πρετεντέρη στις οχτώ γιατί από μικρός θυμόμουνα αυτό που μου έλεγε η γιαγιά μου, πως «στις εννιά του μακαρίτη άλλον έμπασε στο σπίτι». Και πραγματικά φοβόμουνα πως με την παρατεταμένη διάρκεια των δελτίων ειδήσεων λίγο ήθελε να γίνει το κακό.
Η Μαρία Μαλακαρένα Πουλέτε, αυτό ήταν το πλήρες ονοματεπώνυμό της μιας και ο πατέρας της ήταν Αργεντίνος(Ηλιόπουλος, το πατρικό της μάνας της), ήταν μία κλασάτη δεσποινίς ετών 29 και μόνο. Η αριστοκρατική της καταγωγή εμφανής σε κάθε της κίνηση καθώς η οικογένεια των Πουλέτε, σε καμία περίπτωση δεν ήταν τυχαία στην Αργεντινή, αλλά τροχαία. Κι αυτόν τον αέρα είχε μεταφέρει μαζί της με αποτέλεσμα να υπάρχει μπέρδεμα κάθε που φυσούσε Βαρδάρης, στην κυκλοφορία των ανέμων.
Θυμάμαι την μέρα όπου την προποείδα, είχα βάλει στοίχημα με τον εαυτό μου . Για αυτό και είχα κατέβει στο περίπτερο να αγοράσω massτύχες κι εκείνη πέρασε από μπροστά μου, αλλά εγώ δεν μπόρεσα να τη δω γιατί κοιτούσα πίσω μου καθώς είχε κολλήσει στο παντελόνι μου μία τσίκλα. Αυτή μου μίλησε πρώτη, δείγμα του αυθορμητισμού της και του αγκοπ λεξάριστου χαρακτήρα που σπάνια συναντάς σε τσίκλες.
«Ε δεν θα με δεις να περνώ μπροστά σου, τζάμπα ανεμίζω τα μαλλιά μου»
Ταράχτηκα που ένα τέτοιο ονειρικό πλάσμα απευθυνόταν σε μένα, αν και εκείνη την στιγμή θα προτιμούσα, να μην είχε χρειαστεί να βγω από το σπίτι για να αγοράσω ακόμη ένα πακέτο τσιγάρα ή και δύο πακέτα τσιγάρο. Αυτό μένει πάντα αδιευκρίνιστο, ενώ η Μαρία δε μένει.

ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΝΕΡΓΙΑ ΠΟΥ ΝΑ ΚΟΒΕΤΑΙ ΣΤΑ ΤΡΙΑ

Δεν ξέρω αν σας το είπα αλλά είμαι πάρα πολύ χαρούμενος που βρίσκομαι στη Θεσσαλονίκη, αυτή την ερωτική πόλη την πιο ερωτική όλου του κόσμου. Και πραγματικά η υποδοχή του κόσμου είναι κάτι το ανεπανάληπτο καθώς είναι γνωστό
Ότι το κοινό της Θεσσαλονίκης, είναι το πιο δύσκολο και απαιτητικό κοινό αλλά όταν το κερδίσεις, έστω και με μισό μηδέν σ’ αγκαλιάζει με την αγάπη του, ή σ’ αγκαλιάζει για να σου κάνει κεφαλοκλείδωμα . Γι αυτό θα ήθελα για ακόμη μια φορά όλοι μαζί να αγκαλιαστούμε, έστω και ψηφιακά, ή αν αγκαλιάστε όποιον έχετε εκεί γύρο σας, τον ίδιο το πιτόγύρο σας δεν χρειάζεται να είμαι μόνος εγώ αυτός που λαμβάνει την θαλπωρή και την ζεστασιά της αποδοχής σας, ας είναι και ο διπλανός/η (τα πάντα κάνω για να γαμήσετε….)
Έλεγα λοιπόν πόσο χαρούμενος είμαι που βρίσκομαι, ζω και εκπληρώνω τις αποστολές μου στην Θεσσαλονίκη στη νύφη του Θερμαϊκού. Περνάμε καλά κι αυτό φαίνεται. Μπερδεύτηκα αυτό είναι για άλλη χρήση, αύριο για την Mενεγάκη . Η νύφη λοιπόν του Θερμαϊκού η Σαλονίκη μας, αλλά πάντοτε είχα μία απορία. Ποιος ήταν ο γαμβρός ; Γιατί τόσα χρόνια ξέρουμε μόνο τον πεθερό; Κι αν δεν υπάρχει γαμπρός να της βρούμε επειγόντως έναν μια χαρά κορίτσι είναι, δεν μπορεί να μένει στο ράφι. Από Πανόραμα και πάνω…
Και δεν θέλω να ακούω βλακείες για υποτιθέμενα προβλήματα του στυλ μία από τις πόλεις με τα μεγαλύτερα ποσοστά ανεργείας κ.α. Καταρχήν η ανεργία δεν αποτελεί πρόβλημα.
Αυτοί που τα λένε αυτά είναι γιατί δεν έχουν καταλάβει τι πραγματικά συμβαίνει. Τι παίζεται γύρο τους, εμ αυτά δεν τα λέει ο Λιακόπουλος. Ίσως γιατί τα αγνοεί και ο Βλαδήμηρος.
Στο θέμα της ανεργίας με μεγάλη μου χαρά διαπιστώνω την ακραιφνή παρουσία πραγματικής πολιτικής βούλησης, την αμέριστη βοήθεια όλων αυτών των αγιών(κάνω το σταυρό μου $) ανθρώπων των αφεντικών(που ο αλογοσκούφης να μου κόβει ένσημα και να τους δίνει offshore) που αν δεν υπήρχαν κι αυτοί να κλείνουν τις επιγχηρήσεις τους, τώρα θα ήμασταν όλοι αναγκασμένοι να δουλεύουμε και φυσικά δεν θα μπορούσε κανείς να παραβρεθεί και στην σημερινή διαδικτυακή χοροεσπερίδα μας, γιατί δεν φαντάζομαι να είστε από αυτούς που δουλεύουνε. Στόχος λοιπόν, με την αμέριστη συμπαράσταση όλων των φορέων είναι το ποσοστό ανεργίας στην Θεσσαλονίκη, που βρίσκεται στο φτωχικό και παρακατιανό 20%(θα μας περάσουν και για τίποτα φτωχόμπινέδες, όχι τίποτε άλλο) να αγγίζει το απόλυτο μέγεθος της τάξης του 100 %. Είδατε πως νοιάζονται γι όλους μας. Έτσι θα καταφέρουμε να φτάσουμε την πραγματικά ουτοπική και αταξική κοινωνία όπου κανείς δεν χρειάζεται να δουλεύει, ούτε και τα ταξί βέβαια, καθώς άπαντες θα είναι άνεργοι. Η απόλυτα ιδεατή μορφή μιας κοινωνίας, ακόμη και σε θρησκευτικό επίπεδο η φάση του «καπιταλγιασμού» (όπως είδαμε και πρόσφατα εξάλλου) Και προσέξτε πως έχει το σχέδιο, το οποίο δεν ολοκληρώνεται εδώ.
Είναι γνωστό το μοτό «Θα κατέβω στην Αθήνα να βρω καμία δουλειά» ε;
Τίποτε δεν είναι τυχαίο. Στην πράξη αυτό γίνεται. Γιατί είναι μέρος του σχεδίου, αυτό είναι το κόλπο. Το θερμαϊκό κόλπο. Να μαζευτούν όλοι οι υπόλοιποι και οι ιππόκαμποι, στην Αθήνα, να δουλεύουν αυτοί και μεις φυσικά να καθόμαστε και να απολαμβάνουμε τις χαρές τις αταξικής θάλασσας, όπως μας είχε υποσχεθεί κι ο Πελεκάνος Μαρξ κι αυτό το καλοκαίρι.
Κορόϊδα χαμουτζήδες

ΟΤΑΝ ΜΕΓΑΛΩΣΩ ΘΕΛΩ ΝΑ ΓΙΝΩ ΜΟΝΑΣΤΗΡΙ

Αυτό από το οποίοι ανέκαθεν έπασχε η χώρα( εκτός από το σκορβούτο) ήταν η έλλειψη επαγγελματικού προσανατολισμού, ο οποίος βέβαια, θα τίθονταν σε λειτουργική βάση από τα πρώιμα σχολικά χρόνια. Δεν ξέρω αν θυμάστε ένα εκπληκτικό μάθημα στο γυμνάσιο το Σ.Ε.Π, το οποίο όμως σαφώς και δεν συντελούσε τον άνωθεν ρόλο. Βέβαια μετά από χρόνια αντιλήφθηκα ότι επρόκειτο πολύ απλά για αναγραμματισμό στο όνομα της περιβόδητης πανκ μπάντας από την Καλιφόρνια SPE(Sexoualika Peinasmenoi Eparhiotes ή αλλιώς Sexual Ηungry Rednecks) η οποία και μετακόμισε στην δεκαετία του ογδόντα στα Γρεβενά και επειδή φυσικά αυτό αποτελούσε πολύ μεγάλη τιμή για την χώρα μας, το υπουργείο παιδείας τότε, καθιέρωσε το συγκεκριμένο μάθημα μελέτης, ανάλυσης, αναζήτησης, αυτογνωσίας, πάνω σε τραγούδια όπως το «Γίνομαι ένα με το ρήγος(ναι αυτόν που γδύνεται στα περιοδικά) και το σπέρμα» και 23 ακόμη αποτυχίες. Φυσικά η πρωτοπορία που επέδειξε η εν λόγω μπάντα, αποτέλεσε «κόκκινο πανί» στους συντηρητικούς κύκλους της Δεξιάς(παλάμης) και προκάλεσε παρά πολλές αντιδράσεις, κυρίως από την εφαπτομένη και το τόξο. Αντίθετα στην θέση του επαγγελματικού προσανατολισμού, προκρίθηκε(με 1-0 στην παράταση ), η διδασκαλία του επαγγελματικού προσαναματολισμού, όπου οι νεαροί μαθητές διδασκόταν την τέχνη του κάρβουνου για την μετέπειτα πορεία τους ως πωλητές σουβλακίου και λουκανακίου στις ούτε καν τίνες.

Θύματα λοιπόν αυτής της έκλειψης πολιτικής, έπεσαν χιλιάδες νέοι, οι οποίοι και εγκλωβίστηκαν σε λύσεις του «βρε ας έχεις ένα χαρτί και βλέπεις τι θα κάνεις» «ο γιος της κυρ-κούλας περισσότερο μυαλό από σένα έχει;» τι; ζωγράφος θες να γίνεις;, άντε πάνε μάθε καμιά τέχνη λέω εγώ» και πολλά άλλα
Δεν σας κρύβω ότι θύμα υπήρξα κι εγώ. Ναι θα μου πείτε γιατί το λες εσύ αυτό κότζακ-μάν σούπερ ήρωας, και σας απαντώ ότι αν δεν το έλεγα εγώ ποιος θα το έλεγε, αφού δεν θα ήταν εγώ. Μην νομίζεται πάντως, και το επάγγελμα του σούπερ ήρωα αντιμετωπίζει έντονη κρίση τον τελευταίο καιρό, μιας και ο ανταγωνισμός εντός του καπιταλιστικού συστήματος είναι αδυσώπητος. Δε λέω υπήρξε και μία περίοδος όπου το επάγγελμά μας γνώρισε μεγάλη άνθηση, ωστόσο το άνοιγμα των συνόρων κι άνοδος στην τιμή της μπουγάτσας , έφερε πάρα πολύ κόσμο στην αγορά εργασίας, όπως ο Ψωμιάδης, ο Παπαγεωργόπουλος( το οποίο βέβαια είναι το ίδιο πρόσωπο, καθώς ο ένας είναι παντού κι ο άλλος πουθενά, σαν το γιν και το γιανκ το κακό και το κακό, τον Μπόλεκ και τον Λόλεκ, τον Φραπέμεγάλα κ.λ.π) ο Κούγιας(αυτός είναι παραπάνω από ένα πρόσωπο) και λοιποί πλέον συνάδελφοι.

Πραγματικά δεν ξέρω, βρίσκομαι σε μία φάση περισυλλογής περιγραμματοσήμων, σχετικά με τις επιλογές μου και δεν ξέρω, αν όντως ο δρόμος που διάλεξα είναι ο σωστός ή αν έπρεπε να στρίψω αριστερά στο προηγούμενο φανάρι. Ωστόσο την απόφασή μου την έχω πάρει. Ε ναι λοιπό θα γίνω μοναστήρι. Και για να γίνω πιο συγκεκριμένος επειδή θα είμαι μόνος μου θα γίνω μόνοστηρι. Είναι όπως το monokini. Υπάρχει το bikini και το μονοκίνι υπάρχει, το μοναστήρι και το μόνοστηρι(ναι καλά καταλάβατε οι τρούλοι μου θα είναι τόπλες). Επιπρόσθετα για όσους το επιθυμούν υπάρχει και το biστήρι, για αμφιλεγόμενους μοναχούς, το μούνοστηρι, για τις καλόγριες( όχι δεν είναι σεξιστικός ο διαχωρισμός, θα σας εξηγήσω αργότερα και φυσικά το ψυστήρι, όπου μαζεύονται όλα τα καμάκια για να διαλογιστούν και να συνδιαλαγούν με τα θεία και με την θεία του κολλητού τους. Και σωστά μαντέψατε, ότι τις συγκεκριμένης ιερατικής ομάδας, ηγείται ο Στάθης Ψάλτης. Πως νομίζεται εξάλλου ότι προέκυψε το επίθετο αυτό; Θα πρέπει να συμπληρώσω σε αυτό το σημείο ότι ο πάτερ Στάθης, είναι ιδιαίτερα Καλίφορνος, κατάγεται δηλαδή από την ίδια περιοχή με τους ΣΠΕ.
Εξάλλου θα πρέπει κι εγώ κάποια στιγμή να σοβαρευτώ και να νοικοκυρευτώ και να εξασφαλίσω τα τέσσερα μελλοντικά μου παιδιά, για τα οποία κι έχω ιδρύσει την Μονή Bat-ο-παιδίου. Κι ελπίζω να κοπάσει ο αδικαιολόγητος αυτός θόρυβος που έχει ξεσπάσει(γιατί δεν μπορώ να διαβάσω συν τις άλλοις) και μετά… Βιστονείδατε τον Παναή

Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΠΕΡΝΑ ΑΠΟ ΤΟ ΣΤΟΜΑΧΙ

Με αφορμή το φεστιβάλ ΚΝΕ το οποίο και κλείνει τις πύλες του, κι όσοι προλάβατε να βγείτε καλώς, δεν θα μπορούσα παρά να σταθώ, με ένα μικρό στιχουργικό αφιέρωμα στην πολιτική μορφή της μεγάλης παράταξης της πρωτοπορίας(και του Μπαρμπουνάκη). Δεν θα αναλύσω τους λόγους γιατί όλοι θα έπρεπε να είμαστε ΚΚΕ, αυτά μπορούν να γίνουν κάλλιστα στις θεματικές βραδιές που θα διοργανώσει το κόμμα, εφόσον έλθει στην εξουσία, στα εξωτικά Γκούλακ της Σιβηρίας. Έως τότε θα μπορούμε όλοι μαζί να τραγουδάμε στο μπάνιο παρέα με τον Βασίλη Παπακωνσταντίνου, ο οποίος ταγμένος στους σκοπούς της επανάστασης, θα επισκέπτεται τα σπίτια μας, μετά την αγορά 1600000 κουπονιών ενίσχυσης και συμμετοχής σε 45 πικετοφλωρίες και θα μας συνοδεύει στις καλλιτεχνικές μας αναζητήσεις, τρίβοντας την πλάτη μας, με το μυτοσφούγγαρο και σκουπίζοντας το popουδάκι μας όταν κάνουμε τα ΚουΚουΕάκια μας



Ήταν το δέκα το δεκαεφτά (Λαλαλαλαλα-λαλεο)
Ήσουν ο Τρότσκι ήμουν ο Μαρξ (Λαλαλαλαλα-λαλεο)
Ήταν κι ο Πλιάτσικας απ’ τους Πυξ Λαξ (Λαλαλαλαλα-λαλεο)
Κι όλοι μαζί σε μια έρημη πλαζ τρώγαμε Γαλέο

(Ρεφρέν)

Λαλαλα-λεο Λαλαλα-λεο
Για επανάσταση λέω (δις-εκατομμύρια)



Ήταν ο Μάης του 68 (Λαλαλαλαλα-λαλεο)
Ήμουν ο Σατρ ήσουν η Σιμόν (Λαλαλαλαλα-λαλεο)
Τότε που τα κάνανε γυαλιά καρφιά (Λαλαλαλαλα-λαλεο)
Και τον Γαλέο τρώγαμε σκορδαλιά (Λαλαλαλαλα-λαλεο)


Λαλαλα-λεο Λαλαλα-λεο
Για επανάσταση λέω (δις-εκατομμύρια)

Ήταν στην Κούβα λίγο πιο παλιά (Λαλαλαλαλα-λαλεο)
Μέσα στις νύχτας την σιγαλιά (Λαλαλαλαλα-λαλεο)
Ήσουν ο Κάστρο ήμουν ο Τσε (Λαλαλαλαλα-λαλεο)
Και τον γαλέο τρώγαν μύγες τσε-τσε (Λαλαλαλαλα-λαλεο)


Λαλαλα-λεο Λαλαλα-λεο
Για επανάσταση λέω (δις-εκατομμύρια)

Και μια παρένθεση ποιητική (Λαλαλαλαλα-λαλεο)
Γιατί πιο πάνω η ρήμα ήταν πεζή (Λαλαλαλαλα-λαλεο)
Για τον Τσε την μύγα τσε-τσε (Λαλαλαλαλα-λαλεο)
Το άλλο που βρήκα ήταν το τσεκεράου τσε(check it out check) (Λαλαλαλαλα-λαλεο)

Λαλαλα-λεο Λαλαλα-λεο
Για επανάσταση λέω (δις-εκατομμύρια)

Με πλέον πάνε χρόνια πολλά (Λαλαλαλαλα-λαλεο)
Και δεν θυμάσαι τίποτε πια (Λαλαλαλαλα-λαλεο)
Τι κι αν σου πήρα Τσελεμεντέ (Λαλαλαλαλα-λαλεο)
Δεν έχω φάει από τότε ποτέ (Λαλαλαλαλα-Γαλέο)


Λαλαλα-λεο Λαλαλα-λεο
Δεν έχω φάει Γαλέο
Λαλαλα-λεο Λαλαλα-λεο
Αχ θυμάμαι και κλαίω

ΣΗΜΕΡΑ ΓΑΜΟΣ ΓΙΝΕΤΑΙ

Θα μου πείτε είναι η ηλικία. Θα σας πως είναι η ηλικία. Κι όλοι μαζί θα αναφωνήσωμεν ζήτω το έθνος, για ακόμη μια φορά αφού είμεθα εξάλλου ιδιαιτέρως γνωστοί για τα εθνικόφρονα αισθήματά μας, ε ξούτ, κι η χρίσης της καθαρευούσης(Καμιά σχέση με την καθαρή, των ελλήνων πρωταθληταράδων αυτή είναι με μπλε και πράσινους κόκκους) . Κάπως έτσι φαίνεται ότι θα σκέφτηκαν γνωστοί και φίλοι και μη εξαιρετέοι, οι οποίοι τα τελευταίους μήνας εισήλθαν εις γάμων κοινωνίαν, μετά τις επί χρόνια συμβίους τους, αλλά χωρίς την χρήση καθαρεύουσας. Πράγμα το οποίο να σας πω εδώ που τα λέμε ψέματα με έχει βάλει κι εμένα σε περίεργες σκέψεις, όπως αυτός που ρεύεται και ομιλεί την συγκεκριμένη διάλεκτο, καθαρεύεται; Ή το αν οι γάιδαροι στην προκειμένη περίπτωση ονειρεύονται; . Anyway που λεν και στο χωρίο του αυτός δεν είναι ολονώνε ο προορισμός; Γιατί να μην βρω κι εγώ ένα μπλογκ να συνεισφέρω με την σειρά μου κι εγώ στην διαιώνιση του είδους. Ποιος άραγε θα μου φέρει ένα ποτήρι gigabyte στα γεράματα; Εσύ;
Εν πάση περιπτώσει θα ήθελα ευχηθώ σε άπαντες τους νυμφευθέντες βίον ανθόσπαρτων, αν και μεταξύ μας η Sparty είναι μία από τις χειρότερες πόλεις που έχω επισκεφθεί, ενώ δεν θα μπορούσα να πω ότι εντυπωσιάσθηκα κι από τα φυτά της, σε αντίθεση με την Καλαμάτα. Αυτό πάντως που διαπιστώνω μετά λύπης μου, από την αυτούσια παρουσία μου και από τις αναφορές των κατασκόπων μου, είναι ότι δεν απλώνεται και δεν κουνιέται το πατροπαράδοτο σεντόνι εις το μπαλκόνι του δωματίου των νεόνυμφων, γεγονός που με δυσαρεστεί ιδιαίτερα. Εμείς δηλαδή πότε θα παίξουμε Champions League; Παρακάτω παραθέτω μερικούς λόγους οι οποίοι μπορούν να σας συγκινήσουν εσάς τα μπακούρια (τους φίλους του μπάκα δηλαδή) και να σας οδηγήσουν στο να πάρετε την μεγάλη απόφραξη της ζωής σας.

ΥΓ: Μία προσφορά του γραφείου συν-ικεσίων «Και του χρόνου»

ΔΕΚΑ ΛΟΓΟΙ ΓΙΑ ΝΑ ΠΑΝΤΡΕΥΤΕΙΣ
1. Για να φύγεις από το σπίτι των γωνιών σου
2. Για να έρθεις στο σπίτι των γωνιών σου
3. Για να πας στο σπίτι των γωνιών του/της
4. Για να έρθουν οι γονείς σπίτι σας
5. Για να μαζέψεις δώρα που θα πας σε άλλους γάμους
6. Για να αποκτήσεις έναν γάιδαρο
7. Για να τον δέσεις μετά τον γάιδαρο(εξάλλου επιδοτείται και με 1500 ευρώ τον χρόνο από την ευρωπαϊκιά ένωση αν δεν κάνω λάθος)
8. Για να πας ταξίδι στο Πουκέτ
9. Για να γλιτώσεις τα μπουκέτ, από το σόι της νύφης αν είσαι άνδρας
10. Για να πετάξεις το μπουκέτ με τα λουλούδια αν είσαι γυναίκα
11. Για να βάλεις επιτέλους νυφικό ( και για γυναίκες και για άντρες)
12. Για να μπορείς να κλάνεις να ξύνεις την μύτη σου να ρεύεσαι να χέζεις με ανοιχτή την πόρτα, αν είσαι γυναίκα
13. Για να δεις πως είναι από μέσα μία εκκλησία
14. Για να χωρίσεις μετά
15. Για να κάνεις καναπεδάκι
16. Για να κάνεις κανατραπεζάκι
17. Για να κάνεις το σαλονάκι
18. Για να έχουν ουσία οι φίλοι από τον στρατό
19. Για να έχουν ουσία οι φίλες από το γυμναστήριο
20. Για να πάρεις και δεύτερη τηλεόραση