ΝΙΟΥ ΣΟΝΚ

Από το Λάιβ με τους Αέρα Πατέρα στον Μύλο στις 29/05/11

ΕΧΕΙ ΑΓΩΝΑ ΣΗΜΕΡΑ

ΣΥΝENΤΕΥΞΗ ΣΤΗΝ IEFHMERIDA

Μπάμπης Μπατμανίδης: Μπρος γκρεμός και πίσω ρέμος

kapetank

11.05.2011
12:19

O Mπάμπης Μπατμανίδης είναι «το νέο κατερχόμενο αστάρι της Θεσσαλονίκης, μπορεί και στόκος». Τραγουδάει για την προσφυγιά, την προστυχιά, την μπρος γκρεμός και πίσω ρέμος κατάσταση που διανύουμε, οικοδομώντας με τα λόγια του ξεχασμένες αξίες κι ιδανικά. Εμείς βρεθήκαμε στο φτωχικό του, ήπιαμε έναν ντεκαφεϊKNE (πριν πάμε) και συζητήσαμε για όλα αυτά που τόσο καιρό θα θέλατε να μάθετε για τον Μπάμπη, αλλά διστάζατε να ξέρετε…

Λοιπόν, Μπάμπη, είσαι έτοιμος για το μεγάλο βήμα στην post dog σκηνή της Αθήνας; Οι φήμες οργιάζουν, αν σου έκαναν κάποια πρόταση τι θα έλεγες;

Εγώ σκέφτομαι να φέρουμε την Αθηνά εδώ πέρα. Πώς να κατεβούμε εκεί χάμω, ρε, 100 ώρες κάνει το ΚΤΕΛ, δεν έχει συχνές στάσεις για κατούρημα. Βαριά μέχρι Kορινό να πάμε, πιο κάτω με τίποτα. Δεν σου κρύβω, πάντως, ότι πάντα με ενδιέφερε η καριέρα στο εξωτερικό.

Κορινό είναι ωραία, γιατί θα ξεκινήσεις τη διεθνή σου καριέρα με τη μία, μπορείς να επιτύχεις τη διείσδυση στη βαλκανική αγορά. Το targetgroup είναι Σέρβοι, Βούλγαροι και Τσέχοι τουρίστες;

Λες να φτιάξουμε ‘κανα σέρβικο τραγούδι; Μπορούμε εύκολα νομίζω. Τόσοι Σέρβοι μπασκετμπολίστες πέρασαν από Θεσσαλονίκη, κάτι μας έμεινε και από τη γλώσσα… Α! Τώρα που είπα ΚΤΕΛ, είμαστε μεγάλοι φαν των ΚΤΕΛ, είναι το αγαπημένο μας μέσο μεταφοράς, υπάρχει κι εκείνο το τεράστιο τραγούδι του Θέμη Αδαμαντίδη, «Από τον Πύργο της Βαβέλ έφυγα νύχτα με το ΚΤΕΛ», το οποίο και μας συντροφεύει σε κάθε χιλιόμετρο της κακιτεχνικής μας πορείας.

Δηλαδή θα μπορούσες να σκάσεις πρώτη φίρμα σε μπουζούκι και από πίσω διαφήμιση το πρόγραμμα προσφέρουν τα ΚΤΕΛ Λεπτοκαρυάς;

Σίγουρα ναι, θα ήταν μεγάλη μας τιμή. Δώσε ιδέες, kapetank, να βρούμε χορηγούς, γιατί από τα τσιμέντα Ηρακλής δεν υπήρξε ανταπόκριση. Άσε που νομίζω ότι τα ρίξανε και στη Β΄ Εθνική. Η σχέση μας με τα ΚΤΕΛ είναι αλληλένδετη, μας έχουν βοηθήσει και θα τους βοηθήσουμε κι εμείς, είμαστε παιδιά της πιάτσας, από εκεί προέρχεται η έμπνευση. ΚΤΕΛ, τσιμέντα, μπογιές, αστάρια, οικοδομή… Τέτοια, ξέρεις…

Ας πούμε ότι έρχεται ένας Αθηναίος επιχειρηματίας και σου λέει «Μπάμπη, 1.000 στο χέρι τη βραδιά», τι κάνεις; Πάλι θα φταίνε οι Αθηναίοι που κλέβουν τα ταλέντα και δεν φταίνε οι Θεσσαλονικείς που δεν τα αναγνωρίζουν; Έχεις δηλώσει επανειλλημένως ότι κάθεσαι Θεσσαλονίκη ακόμα και με πολύ λιγότερα λεφτά, αρκεί να αναπνέεις αυτόν τον αέρα και την μπίχλα του Θερμαϊκού.

Κοιτά, αυτός ο αέρας η θερμαϊκίλα είναι πηγή έμπνευσης. Θα σου εκμυστηρευτώ και κάτι: έχω στο σπίτι μπουκαλάκια με αέρα Θερμαϊκού και ανοίγω κρυφά και μυρίζω, όταν δεν μπορώ να κατεβώ κάτω παραλία. Μυρίζω, παίρνω την αύρα και εμπνέομαι. Όσο για την Αθήνα, θα πάμε, αλλά με υποχρέωση να φύγουμε με το διπλό, είναι μονόδρομος για μας. Θα παίξουμε την μπάλα που ξέρουμε, τη μουσική που δεν  ξέρουμε και πιστεύω ότι θα φύγουμε θριαμβευτές. Αλλά και στην περίπτωση που δεν τους αρέσουμε και μας πάρουν με τις ντομάτες, θα κανονίσουμε ένα live στη λαχαναγορά του Ρέντη, ώστε να υπάρχει ποικιλία. Εμείς δεν ξεχνάμε τα παιδιά της λαχαναγοράς που στηρίζουν τα τραγούδια μας από την πρώτη στιγμή. Μας άκουσαν και τους έφυγε το καφάσι κανονικά.

Πιστεύεις ότι έχει δοθεί κομματική γραμμή από τον Περισσό για να στηριχθεί το τραγούδι σου, το «ΝτεκαφεϊΚΝΕ»; Πώς το βλέπεις; Παρ’ όλο που δεν δίνει το κομμα εύκολα γραμμή, βλέπω κάποιους κομουνιστές να το σιγοτραγουδάνε στα αμάξια τους.

Εντάξει, κομματική γραμμή δεν παίζει για το ΚΚΕ, είναι ένα πάρα πολύ ελεύθερο κόμμα και όλα τα μέλη του κάνουν αυτό που γουστάρουν, είναι ένα κόμμα που ευνοεί την πρωτοβουλία, όπως ξέρεις. Ίσως υπάρχει κάποια συμπάθεια προς τον Μπάμπη τον Μπατμανίδη, επειδή είναι εργατικό λαϊκό και αντιμονοπωλιακό παιδί, άσχετα με το αν μονοπωλεί τη νύχτα. Υπάρχει μια ταύτιση απόψεων και γούστου, δεν ξέρω τι να πω, ίσως έχει δοθεί κανένας κύκλος, αλλά γραμμή σε μας δεν έχει φτάσει.

Όταν έδωσες την πρώτη σου συναυλία στο Eight Ball στα Λαδάδικα (metal  club), υπήρξαν αντιδράσεις από τα μέταλλα; Τι θέλουν εδώ αυτοί οι λαϊκοί στο ναό μας, θα μας μολύνουν το μαγαζί, και τέτοια;

Κοίτα, ’ντάξει, και το metal είναι καθαρά λαϊκή μουσική, πώς τους λένε να δεις μωρέ, κάτι μαλλιαρούς, τους Μεταλάικα, τέτοια δεν παίζουν; Υπάρχουν πιστεύω συγκροτήματα που θα μπορούσαμε να παίξουμε μαζί τους, αρκεί να ξυριστούν και να κάνουν ’κανα μπάνιο. Όσον αφορά την εμφάνισή μας και την εξαφάνισή μας από το 8ball, αντιδράσεις δεν υπήρξαν γιατί ήταν μια καλή ευκαιρία γι’ αυτούς να σπάσουν καζανάκια, σιφώνια και άλλα. Ξέσπασαν τα παιδιά και πιστεύω ότι το διασκέδασαν.

Θα μπορούσες με βάση τη στήριξη που σου παρείχε η μέταλ κοινότητα να γράψεις ένα κομμάτι για μεταλάδες, έχεις κάτι στα σκαριά;

Στα σκαριά προς το παρόν όχι, γιατί από ναυπηγική δεν σκαμπάζω πολλά, στις σκαλωσιές όμως σίγουρα. Όπως ξέρεις, είμαστε παιδιά της βιοπάλης, σιδεράδες και τέτοια, υπάρχει σύνδεση με το μέταλ. Και να, σου δίνω είδηση: υπάρχει κάτι που ετοιμάζω. Μας αρέσουν οι καινοτομίες, π.χ., στην τελευταία μας λαϊκή συναυλία συνδυάσαμε το λαϊκό με το μέταλ και τον Θεό, κάνοντας μια διασκευή από ένα συγκρότημα τεραστίας έμπνευσης, τους «Ελεύθερους», γνωστοί και ως Παπαροκάδες, στο «ΕΜΑΘΑ ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΝΑ ΖΩ», ένα τραγούδι που το θεωρώ και ακραίως «αντιμνημονιακό», αν και δεν ξέρω τι σημαίνει αυτό. Βέβαια, σε κάποιους θρησκόληπτους δεν άρεσε αυτό και υπήρχαν αντιδράσεις, αλλά εμείς θα συνεχίσουμε.

Κι αυτήν τη στιγμή οι φήμες οργιάζουν για τις εμφανίσεις σου.

Αυτήν τη στιγμή εμφανίζομαι ως Χαϊλάντζερ σε ένα μπαρ της πόλης, για περιορισμένο αριθμό εμφανίσεων -Παρασκευή και Σάββατο- αλλά δεν με πτοεί τίποτα, γιατί ακόμα και η λάντζα αποτελεί σημείο έμπνευσης για τον Μπάμπη.

Αν σου ’σκαγε πρόταση για εμφάνιση σε πρωινή εκπομπή, ποια θα διάλεγες; Φαντάζομαι ότι ο Μπάμπης δεν τρέχει όπου να ’ναι, ο Μπάμπης διαλέγει πού θα πάει.

Θα πήγαινα σε εκείνη που είναι πιο απόγευμα, το μεροκάματο και η νύχτα είναι δύσκολα. Ο Μπάμπης δεν μπορεί να ξυπνάει πρωί, μια πρωινή εκπομπή του άλλου ημισφαιρίου θα με βόλευε πιο πολύ, ίσως να πήγαινα σε κάποια βραζιλιάνικη πρωινή εκπομπή.

Σε είδα στην εκδήλωση για τη «Θεσσαλονίκη, Ευρωπαϊκή Πρωτεύουσα των Νέων 2014» και είχες ντυθεί Λευκός Πύργος. Αν έκανες ντουέτο με τον Ψωμιάδη, ο οποίος είναι κι αυτός λαϊκός τραγουδιστής, τι θα του έλεγες να ντυθεί;

Πρώτα να εκφράσω τον θαυμασμό μου για τον καλλιτέχνη Παναγιώτη Ψωμιάδη. Θα ήταν μεγάλη μας τιμή να κάναμε ένα ντουέτο μαζί του, καθώς έχουμε να κάνουμε με έναν άνθρωπο καθαρό, αμόλυντο, πλούσιο σε οκτάνια και τον κυνηγάνε όλοι, όπως κι εμένα η ζωή. Φυσικά, είναι πολλά σκαλιά πιο πάνω από μας, κι έτσι αυτός θα μπορούσε να ντυθεί ΠΙΟ Λευκός Πύργος. Δηλαδή μια κατασκευή σαν τη δικιά μου, αλλά σε πιο άσπρο καθαρό, κι έτσι θα μπορέσουμε να γίνουμε οι δυο πυλώνες του λαϊκού τραγουδιού της πόλης. Σκεφτείτε την πίστα σαν μια σκακιέρα κι εμάς στις άκρες. Είναι κάτι σαν όνειρο αυτό για μας. Όχι η σκακιέρα, αλλά οι άκρες. Τώρα, στο δεύτερο σκέλος της ερώτησης, γιατί ντύθηκα εγώ Λευκός Πύργος, είναι λόγω επειδή  όλοι έχουμε έναν Λευκό Πύργο μέσα μας και θα πρέπει να τον αναδείξουμε, αρκεί να μη μας κουτσουλάνε τα περιστέρια.

Ναι, ρε Μπάμπη, αλλά ο Λευκός Πύργος είναι μαύρος απ’ έξω.

Αυτό είναι όπως το βλεπει ο καθένας, ανάλογα με την οπτική του γωνία. Είναι μαύρος απ’ έξω, αλλά καθαρός από μέσα. Και η δική μας εμφάνιση εξωτερικά, το δέρμα μας, είναι μαύρο από τη δουλειά στο μηχανουργείο, αλλά μέσα μας είμαστε καθαροί.

Τώρα που είπες πυλώνες της πόλης, μου ήρθε στο μυαλό ο Άνθιμος. Αν σου ζητούσε να κανείς ένα ντουέτο με τον Γαϊτάνο για φιλανθρωπικούς σκοπούς, τι θα απαντούσες;

Φυσικά ναι, με μια προϋπόθεση: να συμμετέχει και ο Σαντικάι, να κρατάει ’κάνα μανουάλι για να είναι ακόμα πιο λαντζ, λαρτζ -πώς το λένε;- η παραγωγή. Υπόψιν ότι δεν είναι μόνο ο Γαϊτάνος που έχει ασχοληθεί με εκκλησιαστική μουσική, υπάρχει και ο Σταμάτης ο Γονίδης (έχει βγάλει σχετικό δίσκο). Ο Γαϊτάνος είναι mainstream, ο Γονίδης είναι πιο underground.

Ο Μπάμπης ακούει ξένη μουσική;

Ακούω κάποιους post dog καλλιτέχνες από Αθήνα όπως Τόλη Τσιμογιάννη, κ. Κουνέλη και τέτοια. Αυτή είναι μουσική, εμείς είμαστε μουσικοί.

Αν ήσουν γυναίκα τραγουδίστρια, τι χρώμα θα έβαφες τα μαλλιά σου;

Ξανθό, τέλος. Δεν υπάρχουν ψευτοδιλλήματα, ο Μπάμπης είναι αυτό που φαίνεται.

Ο δίσκος «30 χρόνια αποτυχίες» γιατί δεν έχει κυκλοφορήσει ακόμα; Υπάρχει κάποιο πρόβλημα με την εταιρία;

Ναι, υπάρχει πρόβλημα με τη διανομή. Είχαμε αναθέσει σε κάτι παιδιά που μοιράζουν φυλλάδια για πιτσαρίες, αυτοί βαρούσαν τα κουδούνια αλλά δεν τους άνοιγε κανένας, όποτε ξεκάθαρα υπάρχει πρόβλημα διανομής. Για να δεις όμως τι τύπος είναι ο Μπάμπης θα δώσω ένα τραγούδι σε mp3. Να το κατεβάσουνε οι αναγνώστες του site, έτσι να’ούμ’, επειδή είναι αυτοί…

H οικοδομή

http://batmanidis.gr/

http://www.youtube.com/user/batmanidis

http://batmanidis.blogspot.com/

http://www.myspace.com/babisbatmanidis

http://www.facebook.com/babis.batmanidis

http://twitter.com/#!/batmanidis

ΠΗΓΗ

ΜΑΣ ΤΟ ΠΑΙΖΕΙΣ ΜΠΑΡΤΣΕΛΟΝΑ

Σε κοιτώ δεν έχω σθένος

Απ’τ’ αποδυτήρια χαμένος

Μας το παίζεις  Μπαρτσελόνα

Σίγουρο έχεις  τον αγώνα

Όλο τρίπλες τσαλιμάκια

Τρίγωνα και κορδελάκια

Πρόσεχε να  μην τα πάρω

Και αρχίσω να σκοράρω

Σε σέβομαι αντίπαλε

Μα πια δεν σε φοβάμαι

Με λίγο κατενάτσιο

Θαρρώ ότι περνάμε

Σε σέβομαι αντίπαλε

Μην ψάχνεις το σημείο

Στο τέλος της αγάπης μας

Θα κάνουμε ταμείο

Σε κοιτώ να παίζεις μπάλα

Κι ούτε νοιάζεσαι μια στάλα

Τα μετόπισθεν να κλείσεις

Σίγουρα θα την πατήσεις

Γιατί η δύναμη το πάθος

Αυτά μετράνε κατά βάθος

Το παιχνίδι δεν θα λήξει

Πριν ο ρέφερι σφυρίξει

Σε σέβομαι αντίπαλε

Μα πια δεν σε φοβάμαι

Με λίγο κατενάτσιο

Θαρρώ ότι περνάμε

Σε σέβομαι αντίπαλε

Μην ψάχνεις το σημείο

Στο τέλος της αγάπης μας

Θα κάνουμε ταμείο 

ΠΟΛΙΤΚΗ ΕΠΙΣΤΗΜΗ

Νεαρά «βαθειά πολιτικοποιημένη» ισπανολαγνικής αμφιέσεως χορεύοντας όλη νύχτα διά αμφιβόλου προελεύσεως βαλκανικούς ήχους, στο άκουσμα του εντελώς διαφορετικού μακεδονικού Ράικο

σκάει εμφανώς εκνευρισμένη και με περίσσιον τσαμπουκισμόν απαιτεί από τον δισκοθέτη την μη  επανατοποθέτηση εις τους ώτας των (αυτής και των συνδετημόνων  της) δημοτικών τραγουδιών( όπως το προαναφερθέν)  εκφράζοντας την απολύτως εμπεριστατωμένη πολιτικά και ιστορικά άποψη «Δεν γουστάρω τα έθνη»  

Συμπέρασμα: Έθνος=Ελλάδα=Καλά τα λέει ο Λιακό 

ΑΝΤΡΕΑΣ Ο ΑΝΕΡΓΟΣ

Ένα τραγούδι αφιερωμένο στην μούσα της γενιάς μας

Τραβάμε το κανάλι

Όλοι οι ασυνεπείς

Μας πρήζουν το κεφάλι

Φίλοι και συγγενείς

Να νοικοκυρευτούμε

Να βρούμε μια δουλειά

Να έχουμε να ζούμε

Ή όχι τελικά

Σαν τον Άνεργο Αντρέα

Θε να την περνώ καλά

για κανά οχτάρι χρόνια

κι έχει ο θεός μετά

Σαν τον Άνεργο Αντρέα

Με το μαύρο το γυαλί

Μήνας μπαίνει μήνας βγαίνει

Στο καφέ του Παναή

Και οι παπάδες έχουν

Τα πιο πολλά παιδιά

Πεθαίνουν ανασταίνουν

Και κονομάν λεφτά

Μαζί σου ρε Αντρέα

Σε ότι και να πεις

Για μια Ελλάδα νέα

Κι όχι της προκοπής

Σαν τον Άνεργο Αντρέα

Θε να την περνώ καλά

για κανά οχτάρι χρόνια

κι έχει ο θεός μετά

Σαν τον Άνεργο Αντρέα

Με το μαύρο το γυαλί

Μήνας μπαίνει μήνας βγαίνει

Στο καφέ του Παναή

SOUL ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ

Ήγγικεν η ώρα

Ο Μπάμπης Μπατμανίδης, ανεβαίνει τον δικό του Γολγοθά και μέσα σε κλίμα πλήρους κατάνυξης, παρουσιάζει ύπνους θρησκευτικούς της ΠΙΟ Μεγάλης Εβδομάδας κι από την Μεγάλη, την Κυριακή 10 Απριλίου στον Ιερό Ναό της Παναγίας της Οχταμπαλιανής(Πίνδου 1 Λαδάδικα) στις 9.00 μ.μ 

the paper - Μπάμπης Μπατμανίδης | www.athensvoice.gr

the paper - Μπάμπης Μπατμανίδης | www.athensvoice.gr

ΑΝ ΤΟ ΧΑΣΕΤΕ ΕΙΣΤΕ ΧΑΜΕΝΟΙ (έτσι κι αλλιώς)

Hate list φθινωπόρου

Που δεν μπορώ να φορέσω βερμούδα και παντόφλα άλλο πια

Που οι γυναίκες ντύνονται(λέμε τώρα)

 

Που ενώ ξεκινάει το πρωτάθλημα, που τόσο ανυπόμονα περίμενες, με περισσότερη ανυπομονησία, περιμένεις να τελειώσει ήδη από τις πρώτες αγωνιστικές μονολογίζοντας οσάν νέος τζίζους κράιστ

«Πάτερ, ει δυνατόν απελθέτω απ' εμού το πρωτάθλημαν τούτο»

Όλους αυτούς που με την πρώτη ψυχρούλα φοράνε μπουφάν πουλόβερ ηλεκτρικές θερμάστρες πάνω τους. Χαλαρώστε ο χειμώνας θα αργήσει φέτος

Οι ξενερωμένοι γύρω σου που αναπολούν την Βαρκελώνη από το εράσμους που κάποτε πήγαν

Αυτοί που παραπονιούνται για τις βροχές, που είναι οι ίδιοι που παραπονιόταν για την ζέστη κι αργότερα  θα παραπονεθούν για το κρύο

Που δεν πάω σχολείο για να μετράω πότε θα έρθει η 28^η Οκτωβρίου.

Την κλεισούρα των μπαρ

Που σταματάν τα τζαμπαντάν λάιβ σε θέατρα  πλατείες σοκάκια και στενά. Κρίση με πιάνει κρίση…

Το φεστιβάλ κινηματογράφου, που τείνει να εξελιχθεί στην μεγαλύτερη έκθεση κασκόλ του κόσμου

Οι «αποδράσεις» του σαβατοκύριακου

Ότι ακολουθεί χειμώνας

Τέρμα οι άσκοπες βόλτες κι οι τενεκέδες από τα περίπτερα

Που εν μέσω κρίσης η φοιτητική λέσχη του ΑΠΘ ζητάει πάσο στερώντας ένα πιάτο φαί από εκατοντάδες άπορους( όχι φοιτητές)

Που τον αντικαπνιστικό νόμο θα τον πληρώσουν οι φουκαράδες κι όχι οι φουγαράδες

Όλους αυτούς που έχουν να κάνουν πράματα(τώρα που πιάσαν οι ψυχρούλες), δεν προλαβαίνουν, εύχονται να είχε περισσότερο χρόνο η ημέρα προφανώς για να πίνουν περισσότερους  καφέδες

Τα πάρτυ υποδοχής πρωτοετών. Οι παρατάξεις εξαντλούν την υψηλή  πολιτική τους

Που τώρα που τελείωσε το καλοκαίρι θα ξαναπιάσουμε την επανάσταση

PHOTOPLAY

Τι κάνει ο ΓΑΠ στην παραπάνω φωτό;


1. Απαγγέλλει στον Κινέζο πρωθυπουργό το γνωστό ποιηματάκι των παιδικών μας χρόνων με τις διάφορες παραλλαγές «Το βλέπεις εκείνο το βουνό…»

2. Σκιές και στο συγκεκριμένο στιγμιότυπο προσπαθεί να κάνει τον σκύλο (κινέζικο έδεσμα)

3. Περιγράφει στον ομόλογό του την αγαπημένη του σκηνή από την ταινία «Αίμα στην πίστα του Καράτε»

4. Είναι έτοιμος να πηδήξει για τζάμπολ

Summer Hate List

Όταν βγάλεις την βερμούδα, τελειώνει και το καλοκαίρι κι έτσι το παρών μπλογκ κατεβάζει τα χειμωνιάτικα από την ντουλάπα, αποχαιρετά την αγαπημένη του εποχή, κρατώντας τις καλύτερες των αναμνήσεων όπως μπορεί να διαπιστώσει κανείς παρακάτω…



*Οι γείτονές σου στο κάμπινγκ που όταν αναχωρούν σου αφήνουν πάντα κάτι «ελαφρά» χαλασμένο (καρέκλες, τραπέζια στρώμα κ.λ.π) το οποίο όμως «κάνει την δουλειά του» κι εσύ απλά αναλαμβάνεις να το πετάξεις στα σκουπίδια επειδή, αυτοί βαριούνται

*Οι κιθαρίστες της παραλίας με ρεπερτόριο Παπακωνσταντίνου (πλέον και Θανάση)Καζούλη,creep,Μαγειρίτσα και το καίγομαι, που σε κάνει να μην μπορείς να διανοηθείς τι θα ακούγαμε αν δεν είχαμε ήλιο θάλασσα διακοπές. Μάλλον ήχους από κρυογεννητικό θάλαμο

*Η φράση «κορίτσια τι θα κάνετε το βράδυ» που ακούγεται δεξιά κι αριστερά την μέρα στην παραλία επειδή ακριβώς την χρησιμοποιείς κι εσύ

*Αυτοί που πάντα έχουν να πουν ένα καλύτερο λόγο για κάποιο μέρος που επισκέφθηκαν από αυτό που με τόσο κόπο κατάφερες να βρεθείς. Στα αρχ…α μας

*Η μουσική των μπιτς μπαρ στην Χαλκιδική. Κομμάτια που νομίζεις ότι βγαίνουν μόνο και μόνο για να ακούγονται στα δύο πόδια (και στον έναν κόλπο) τόσο που πηγαίνοντας σε ένα δισκάδικο περιμένεις να συναντήσεις στην κατηγορία «παραδοσιακά» συλλογή με τον τίτλο «Τα χαλκιδικιώτικα» πλάι στη Νίτσα Τσίτρα και τον Βαγγέλη Κονιτόπουλο

*Αυτοί που κουβαλάν όλη την προίκα τους στην παραλία (τραπέζια, καρέκλες sometimes και κανά ντάτσουν) και τελικά την πέφτουν στο μπιτς μπαρ)

*Οι γκόμενες που σε κοζάρουν όλη μέρα με αποτέλεσμα να παίρνεις την θειά σου την Κρουστάλω τηλέφωνο για να ξεματιάσει κι όταν τις πλησιάσεις σου μιλάν από αγγαρεία με τόσο ξινίλα που θα έφτανε σε ολόκληρη την Μόσχα να πιει την βότκα της(εναλλακτικά) με λεμονάδα

*Οι ελευθεροκαμπίστες που αναζητούν την πιο άμεση και natural επαφή με περιβάλλον δίχως δεσμεύσεις και όρια και σαν αποζημίωση για την φιλοξενία της μητέρας φύσης, της αφήνουν δωράκια παντού κουράδες κουτάκια μπύρες πεταμένες κονσέρβες, πάμπερς, όλο το εργοστάσιο του Παπαστράτου σε γόπες και λοιπά περιττά πλέον είδη που συνέδραμαν και ολοκλήρωσαν την αποστολή της επαφής με την μάνα γη

*Οι γκόμενες στην παραλία που μάχονται με τον ήλιο και το μαγιό τους για να εξαφανίσουν την παραδοσιακή γραμμή. Βγάλτο να τελειώνουμε

*Όλοι αυτοί που κανά εξάμηνο μετά την επιστροφή τους από τις διακοπές δεν μπορούν να προσαρμοστούν στην πόλη και κάθε τόσο σου τσαμπουνάν πόσο ανάγκη έχουν μία τελευταία μίνι απόδραση κι ας έλειψαν για καμιά βδομάδα

*Που δεν μπορείς να πας στην Χαλκιδική με καράβι για να αισθανθείς το καλοκαίρι σου πλήρες

*Αυτοί που επιλέγουν τον αγροτουρισμό και ηδονίζονται με τις αγροτικές εργασίες που τους δίδονται σα να επρόκειτο για τους πιο hardcore εσενεμάδες. Άμα γουστάρετε τόσο ελάτε και μία από το χωριό μου να βοηθήσετε την μάνα’μ και τον πατέρα’μ στα χωράφια

*Που αντί για τηλέφωνα ανταλλάσεις facebook

*Που στο κάμπινγκ όλοι αυτοί που βάζουν δυνατά την μουσική πάντα κάνουν τις χειρότερες και πιο σπαστικές επιλογές. Ντάξ δεν πρέπει να μάθουμε όλοι ότι δεν το χεις

*Η τσίκνα από τροχόσπιτα και σκηνές την στιγμή που εσύ την βγάζεις με παστέλι και γιαούρτι


*Που αντί να κάθομαι να αναπολώ το καλοκαίρι και κάθομαι και τσαντίζομαι φτιάχνοντας hate list



ZIGGY

*Που πάντα θα πετύχεις μπροστά σου στην παραλία, ενώ είσαι στην καλύτερή σου φάση, κάποιον από το μακρινό παρελθόν που αφενός δεν το περίμενες καν και αφετέρου είχες κάνει υπεράνθρωπες προσπάθειες να ξεχάσεις την ύπαρξή του.

*Οι παρέες που ξεκινάν από 5 άτομα σε μιά ταβέρνα και καταλήγουν σε 15 λόγω έλλειψης χώρου, με αποτέλεσμα να δίνεις 7 παραγγελίες και να ζητάς 12 λογαριασμούς στο τέλος.


*Που στο beach bar πλέον σερβίρουν τα mohito σε πλαστικό, γιατί μάλλον φοβάται ο barman μην του το φέρεις στο κεφάλι επειδή κατά 99.9% είναι μούφα


*Που 3 ώρες θαυμάζεις τα τεράστια κύματα και είσαι έτοιμος να ορμήξεις στην θάλασσα συνειδητοποιείς ότι αυτά μόλις σταμάτησαν.

*Μόλις έχεις βγει από τη θάλασσα, σκουπίζεσαι στεγνώνεις και αντιλαμβάνεσαι ότι θέλεις να κατουρήσεις.

*Το ότι πάντα φεύγοντας από την παραλία το απόγευμα καταλαβαίνεις ότι έχεις να πάρεις περισσότερα πράματα από όσα έφερες το πρωί

*Που η καθαρίστρια πηγαίνει να καθαρίσει τις τουαλέτες στο κάμπινγκ ακριβώς την ώρα που εσύ φεύγεις από αυτές

*Που το φορητό σου ψυγειάκι δε χωράει ποτέ όσες μπύρες θέλεις και όταν τις χωράει δεν μπορεί αν τις κρατήσει όσο κρύες τις θέλεις.

*Που στη κοριτσοπαρέα που μόλις γνωρίσατε σε κοιτάει πάντα η χειρότερη γκόμενα

ΟΑΣΘμαίνωντας

Ο Οκτώβρης έφτασε, εμπρός βήμα ταξί ταξί, τώρα που τα λεωφορεία του ΟΑΣΘ θα σταματήσουν να κυκλοφορούν μετά τις 12, γιατί μάλλον φοβούνται τα φαντάσματα. Ούτως ή άλλως όσοι παραπονιούνται είναι εχθροί της εξέλιξης της επιστήμης και της πρωτοπορίας. Δεν έχουν αντιληφθεί, πως η Θεσσαλονίκη ως ομ-φαλός της γης, αποτελεί την απαρχή των πάντων(και των Αγίων, στην Μοναστηρίου, λίγο μετά τον σταθμό). Η απουσία αστικής μετακίνησης μέσω των μέσων μεταφοράς, δεν είναι τίποτε άλλο, παρά το πρώτο βήμα για την κατάκτηση αυτού που ο άνθρωπος χρόνια προσπαθεί να ανακαλύψει . Της τηλεματοφοράς. Διότι η τηλεματοφορά, δεν είναι τίποτε άλλο παρά σκέψη κι αυτοσυγκέντρωση. Τι θα κάνεις όταν το λεωφορείο αργεί κανά δυο μέρες, όταν τα ταξί είναι γεμάτα κι εσύ σαν νέα Κατερίνα Γιουλάκη πλακώνεσαι με όλων τον κόσμο, για μία θέση λες κι επρόκειτο για διορισμό στο δημόσιο. Υπάρχει κι άλλη εκδοχή, τα ταξί να είναι άδεια, αλλά αυτή η μαθηματική σχέση πηγαίνει σε ευθεία αναλογία, με το περιεχόμενο της τσέπης σου

Έτσι λοιπόν ο ΟΑΣΘ, που μας φέρνει πιο κοντά, φροντίζει στην ενδυνάμωση των πνευματικών μας ικανοτήτων και μας στρέφει με βήμα γοργό, ως προς την πλήρη αποπεράτωση του έργου για το οποίο προοριστήκαμε σε αυτόν τον πλανήτη από τα ελοχίμ. Μετά τις 12 βάζουμε όλοι την σκέψη μας να δουλέψει και αυτόματα ταξιδεύουμε και φτάνουμε στον προορισμό μας, άκοπα και χωρίς καθυστέρηση. Στο ταξίδι αυτό θα υπάρξει και κάποια μικρή επιβάρυνση της τάξεως των 2.3 ευρώ αν παίρνουμε την εθνική οδό, αλλά τη σημασία έχουν τα λεφτά μπρος την αγάπη

Κλασική περίπτωση βλάβης

Συνεπής ως προς το πολιτικό και ταξικό τραγούδι και με απαράμιλλη αγάπη για τον ποιητικό κινηματόγραφο, σας παρουσιάζω χωρίς πολλά λόγια (καμιά 40αριά), το τελευταίο μου καλλιτεχνικό πόνυ-μα. Κι αυτό γιατί μόνο καβαλικεύοντας τα συμπαθή τετράποδα θα είστε σε θέση να ακούσετε αυτή την φορά την μουσική. Ιδού λοιπόν η τελευταία μου μεγάλη αποτυχία το «Κλασική περίπτωση βλάβης». Κώστα Τσάκωνα σε ευχαριστούμε




Στον έρωτα είμαι ο Τσάκωνας
Και άμα σε τσακώσω
Την πιο μεγάλη βλάβη σου
Μπορώ να διορθώσω

Την πήρα την απόφαση
Όσο κι αν με παιδέψει
Την πιο μεγάλη απόφραξη
Σου κάνω δίχως σκέψη

Περίπτωση είσαι βλάβης κλασική
Που ‘χουνε να λένε οι υδραυλικοί
Περίπτωση είσαι βλάβης κλασική
Για σένα πολεμάνε Ρωσία Αμερική

Στον έρωτα είμαι ο Τσάκωνας
Με βοηθό τζιμάνι
Ο πιο καλός ο μάστορας
Για το κοριτσομάνι

Και τι σου είναι ο κάβουρας
Τι είναι και το ζουμί του
αφού το κάθε πρόβλημα
Έχει και το κουμπί του

Περίπτωση είσαι βλάβης κλασική
Που ‘χουνε να λένε οι υδραυλικοί
Περίπτωση είσαι βλάβης κλασική
Για σένα πολεμάνε Ρωσία Αμερική

Fashion Police

Αποκαλύπτουμε τα πραγματικά αίτια της σύλληψης του νεαρού με την πιτζάμα
(Από αριστερά προς δεξια…)

-Νεαρέ με τούτη την ενδυμασία έχεις πετάξει το γάντι στην αισθητική. Η Fashion police δεν θα το επιτρέψει. Είναι δυνατόν κοτζαμάν μαντράχαλος με τουίτι πιτζάμα;
-Μα ρε παιδιά εγώ τα σκουπίδια…
-Α, όλα κι όλα! Στην πόλη τους ατσαλάκωτου δημάρχου λουίτζι, δεν επιτρέπεται ακόμη και τα σκουπίδια να πετάξεις ωσάν κανένας χωρικός.
-Νεαρέ την έχεις κάτσει. Θα αποφανθεί για σένα ο Λάκης Γαβαλάς

*Και μετά εσείς λέτε ότι η αστυνομία δεν κάνει την δουλειά της

ΝΑ! ΠΟΥ ΜΑΣ ΓΡΑΨΑΝ

«Πρόσεχε μην καμιά μέρα μας γράψουν οι εφημερίδες», με έλεγε η μάνα μου όταν ήμανε μικρός, και παρουσίαζα αποκλίουσα συμπεριφορά (http://vodpod.com/watch/1336943-adhd-cure-southpark-video )
αλλά εγώ δεν καταλάβαινα, ενώ η μάναμ από χωρίο δεν ήξερε και για το Ritalin. Έχοντας το αυτό ως αποθαμένο κατέληξα να γράφω εγώ σε αυτές, αλλά ποτέ αυτές για εμένα, για εμάς για όλους μαςσας. Γι αυτό και τις παράτησα να δούμε αν θα τους έλειπα κι όπως φάνηκε κάτι τέτοιο συνέβη , μιας και η εφημερίδα όντας κι αυτή γένους θηλυκού, δεν μπόρεσε να αντέξει την απώλεια μου. Εν τέλει μετά από τόσα χρόνια κατάφερα να δικαιώσω την γυναίκα που με έφερε στον κόσμο και ταυτόχρονα να αυτοδικαιοθώ για όλες μου τις επιλογές και τις πράξεις μα πάνω από όλα για το ότι η πίστη μου στις αξίες στα ιδανικά ενός συναδέλφου superhero, απέφεραν ξηρούς καρπούς. Όλοι μαζί στον αγώνα για δυο καλύτερα αύρια

ΥΓ1 : Να μας ζήσεις http://psomiadis.blogspot.com/ κι εισκατότερα

ΥΓ2 : http://enet.s3.amazonaws.com/20091025/newebook/index.html σελίς 17

Ο ΚΑΙΡΟΣ ΓΑΡ ΕΓΓΕΝΥΣ

Με δέος ανυπομονησία κι ένα σκίρτημα στην καρδιά όλη η ανθρω-πότης (βλ. Θεσσαλονιkiss), περιμένει την μεγάλη μέρα της ιστορίας του ανθρωπίνου γένους. Την ήμερα που ο κόσμος θα αλλάξει ριζικά. Την ημέρα όπου η πόλη της Θεσσαλονίκης θα αποκτήσει το νέο της δημαρχείο. Τέλος ποια τα βάσανα, τέλος η στεναχώρια, η ζωή μας γκριζάρει ακόμη περισσότερο, κάτι που ασφαλώς θα μας κάνει πιο γοητευτικούς και θα μας κάνει να νιώσουμε ολίγον τι μικροί Goerge Clooney…s αφού mayor billy φροντίζει και γι αυτό. Δεν μπορούμε εμείς οι θεσσαλονικείς να είμαστε μπάζα. Για τα μπάζα ναι, αλλά πάντα περιποιημένοι και κομψοί, οσάν τον φτερωτό γιατρό, που γοργά ιπτάμενα κι απαλά θα γιάνει τις δόλιες μας καρδιές. Ναι φίλες και φίλες, το νέο Δημαρχίδιο είναι γεγονός, το λέω για να το πιστέψουμε να δακρύσουμε να το φωνάξουμε δυνατά. «Αθήνα γαμημένη, εμείς έχουμε καινούριο δημαρχείο». Ένα έργο πνοής για την πόλη, ένα έργο πνεύμονας ψυχής. Τέλος πια η ταλαιπωρία κι η στεναχώρια, τώρα όλοι θα μπορούμε να πληρώνουμε κλήσεις, τέλη, φόρους, μίζες κ.λ.π, σε ένα ειδυλλιακότατο περιβάλλον, όπου το τίποτα συναντάει το καθόλου. Η Θεσσαλονίκη αλλάζει όψη, μα ποτέ το πλευρό που κοιμάται, η νύφη του Θερμαϊκού γίνεται η ωραία κοιμωμένη, κι ο πρίγκηπας billy έρχεται να την απελευθερώσει, με το φιλί της ζωής, που δεν είναι άλλο από το νέο δημαρχείο. Ένας παλιός δήμαρχος, οφείλει να χει κάτι καινούριο, μιας και το ότι πιο νέο που μας έχει παρουσιάσει στην θητεία του, είναι το πρόσωπό του άνευ μύστακος, δείγμα καινοτομίας και τόλμης, μπροστά στις προκλήσεις του μέλλοντος(Billy γερά το bottox ειν κοντά).

*Στην παραπάνω φωτό απεικονίζεται ο δήμαρχος Θεσσαλονίκης να κάνει τον Κινέζο

*Τα εγκαίνια του μαυσωλείου, εμ συγγνώμη δημαρχείου, θα πραγματοποιηθούν την Δευτέρα 12 Οκτώβρη στις 19.00. Θα είμαστε όλοι εκεί να δηλώσουμε τα αισθήματά μας. Να μερικά από τα προτεινόμενα συνθήματα


ΔΗΜΑΡΧΕ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ ΜΑΣ Σ’ ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ

ΕΝΑ ΔΥΟ ΤΡΙΑ ΠΟΛΛΑ ΝΕΑ ΔΗΜΑΡΧΕΙΑ

ΕΙΤΕ ΜΕ ΜΟΥΣΤΑΚΙ ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΧΩΡΙΣ
ΤΟ ΔΗΜΑΡΧΕΙΟ ΘΕΛΟΥΝΕ ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΚΙΛΚΙΣ

ΔΗΜΑΡΧΕΙΟ ΔΗΜΑΡΧΕΙΟ ΕΣΥ ΤΟΥ BILLY ΑΡΧΗΓΕΙΟ

ΚΑΝΕΝΑΣ ΜΑΣ ΔΕΝ ΖΗΤΗΣΕ ΠΑΡΚΑ ΚΑΙ ΑΥΛΕΣ
ΚΟΨΕ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΚΛΗΣΕΙΣ ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΕΚΛΟΓΕΣ

ΤΟ ΠΡΑΣΙΝΟ ΜΑΣ ΚΟΥΡΑΣΕ ΘΕΛΟΥΜΕ ΤΟ ΓΚΡΙΖΟ
ΔΗΜΑΡΧΕ ΓΙ ΑΥΤΟ ΚΑΙ ΣΕ ΨΗΦΙΖΩ

ΤΟ ΝΕΟ ΔΗΜΑΡΧΕΙΟ ΗΤΑΝ Η ΑΡΧΗ
ΕΝΑ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΓΙΑ ΚΑΘΕ ΦΟΙΤΗΤΗ

ΕΣΥ ΠΟΥ ΤΟ ΑΜΑΞΙ ΣΟΥ ΨΑΧΝΕΙΣ ΝΑ ΠΑΡΚΑΡΕΙΣ
ΕΧΕΙΣ ΔΗΜΑΡΧΕΙΟ ΝΕΟ ΝΑ ΤΟ ΓΟΥΣΤΑΡΕΙΣ

23 ΜΥΡΙΑ ΛΕΙΠΟΥΝ ΑΠ’ ΤΟΝ ΔΗΜΟ
ΧΑΛΑΛΙ ΣΟΥ ΕΓΩ ΘΑ ΓΙΝΩ EMO

ΤΕΡΜΑ ΠΙΑ ΟΙ ΑΥΤΑΠΑΤΕΣ
Ή ΜΕ ΤΟΥΣ ΔΗΜΑΡΧΟΥΣ Ή ΜΕ ΤΟΥΣ ΝΟΜΑΡΧΕΣ

Η ΑΓΑΠΗ ΣΟΥ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑΡΜΑΣ

Βρίσκομαι στην πολύ ευχάριστη θέση( για την ακρίβεια ξαπλώνω) να σας ανακοινώσω πως μετά την παραπεταμένη απουσία μου επιστρέφω ξανά στις επάλξεις και στο λαϊκό επάλκο. Το παρών τούτο πόστιον αποτελεί ένα μικρό στούδιο ριπόρτ, περί των μελλοντικών κακιτεχνικών σχεδίων, που με τόσο μεγάλη αγωνία παρακωλυθεί σύσσωμο το το 2ο δημοτικό σχολείο Άμφισας (αν δεν φυσάς τότε αλλάζουν τα πράγματα). Ο 54ος δίσκος μου, σηματοδοτεί την επιστροφή μoυ στο πολιτικό τραγούδι, που με τόσην (να με το σμπάθειο) πίστη υπηρέτησα στο μέλλον, διότι και θα σας το αποκαλύψω τώρα, η απουσία μου οφείλεται στο ότι πήγα μπροστά και είδα και γύρισα και είπα. Θέμα διαπραγμάτευσης αυτήν την φορά, η τιμημένη μας αγροτιά της οποίας πιστό μέλος υπήρξα εξαπανέκαθεν (γνωστός καλλιεργητής κατά βάση νυχιών σας παραπέμπω σε παλαιότερον πόστιον). Ο δίσκος ονομάζεται «Κάνω τ’ αγροτικό μου» κι εμπεριέχει 12 ύμνους ως προς το αγώγι την γη, τον κάματο τα ροζιασμένα χέρια όλόνε των αγροτόνε. Ταυτόχρονα η συγκυρία έκδοσης τούτου του καλλιτεχνικού κι ειλικρινούς πονήματος, έχει να κάνει με την ανάληψη της αλλαγής από τον Παπανδρέου o ο οποίος εκτόπισε τον Καραμανλή, θυμίζοντάς μας σε όλους τις αλαμόγιαυτες ημέρες του ογδόντα. Το πρώτο σινγκλ από τον συγκεκριμένο δίσκο δεν πρόκειται να κυκλοφορήσει για αυτό και σας παραθέτω το δεύτερο με την επωνυμία «Η αγάπη σου είναι γιαρμάς» (skydra records). Την μουσική μπορείτε να την ακούσετε εφόσον μπορέσετε να θυμηθείτε πόσα περιστέρια απεικονίζονται πλάι στην Κάτια Δανδουλάκη στο σήμα έναρξης της Λάμψης. Καλή σας χώνεψη ….


Η αγάπη σου είναι γιαρμάς



Κανείς ποτέ δεν ρώτσε
Αν παίρνω επιδώτσε
Πως σπέρνω τα χωράφια
Για να φοράς χρυσάφια

Στου έρωτα τα ντήλια
Να ψάχνω για κονδύλια
Για συνεταιρισμό
Δεν έχω εγωισμό

Η αγάπη σου είναι γιαρμάς
Κι οι δυο είμαστε για μας
Μα το φιλί σου αφήνει
Μια γεύση νεκταρίνι

Ροδάκινο κομπόστα
Και κάμπριο για μόστρα
Που πήγε το ογδόντα
Την φάγαμε την μόντα

Και τώρα εδώ κι εκεί
Ξανά στη λαϊκή
Για πάρε κόσμε πάρε
Κι εσύ την τσέπη γδάρε


Η αγάπη σου είναι γιαρμάς
Κι οι δυο είμαστε για μας
Μα το φιλί σου αφήνει
Μια γεύση νεκταρίνι

Μένουμε Θεσσαλονίκη Ρε!

Ένα σύντομο αντισυμβατικό οδοιπορικό στην Θεσσαλονίκη. Τα ευτράπελα της πόλης, δοσμένα μέσα από ένα χιουμοριστικό πρίσμα. Μια συνολική αποδόμηση με βάση την σάτιρα όλων των μεγάλων αξιών της νύφης του Θερμαϊκού.