Sunday, October 30, 2011
Monday, October 17, 2011
ΔΕΥΤΕΡΑ 21 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ ΣΤΟΝ ΙΑΝΟ
Δευτέρα, 21 Νοεμβρίου 2011 19:00
IANOS Αριστοτέλους 7
Συζήτηση / Ομιλία / Διάλεξη
Θεσσαλονίκη 2012
Αναμνήσεις από το μέλλον
Ποιοι είναι οι Θεσσαλονικείς που μας φέρνουν ολοταχώς προς το μέλλον, καθώς η πόλη προετοιμάζεται για να γιορτάσει τα 100 χρόνια ελευθερίας της; Τι κάνουν; Πώς δρουν; Πώς τα καταφέρνουν; Το περιοδικό SOUL και η Αλυσίδα Πολιτισμού IANOS παρουσιάζουν έναν κύκλο εκδηλώσεων-συνεντεύξεων συστήνοντας στο κοινό τους νέους, γενναίους, πρωτοπόρους, τολμηρούς και αξιομνημόνευτους νεαρούς Θεσσαλονικείς, που στην κρίση απαντούν με δημιουργία κι έργο. Το project «Αναμνήσεις από το μέλλον» σκοπεύει να παρουσιάσει ζωντανά κι ενώπιον κοινού, υπό μορφή live interviews, το πιο δραστήριο δυναμικό της πόλης σε ένα ευρύ φάσμα δραστηριοποίησης:
Μπάμπης Μπατμανίδης
Underground attitude, μπουζούκι, καταστασιακές συναυλίες, πολιτικός στίχος, τρελό χιούμορ. Ο Μπάμπης Μπατμανίδης, πέρα από ό,τι δείχνει και δηλώνει, είναι και κάτι άλλο. Θα μας το πει; Δεν ορκιζόμαστε. Θα μας το τραγουδήσει; Εννοείται!
Sunday, October 16, 2011
ΖΗΤΩ Η 25η ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ
Η Θεσσαλονίκη εορτάζει, ο Μπάμπης Μπατμανίδης το καίει και λέει ένα μεγαλοπρεπέστατο ΝΑΙ (ρε!) το τριήμερο του ΟΧΙ στην σκηνή του 8ball club (Πίνδου 1 Λαδάδικα). Από σκηνής θα παρελάσουν η καψούρα το ντέρτι και το πάθος, τα τρία συστατικά του ευ αγωνίζεσθαι με τα οποία ο γνωστός τρομπαδούρος και η αβάπτιση(ακόμη τα καημένα) μπάντα του πλαισιώνουν τις νταλκαδιάρικες νύχτες σας. Για αυτό όλοι μαζί ας αναφωνήσομεν
ΖΗΤΩ Η 25 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ
(ημέρα που θα γίνει το λάιβ δηλαδής)
ΕΙΣΟΔΟΣ 5 ευρώ ΜΕ ΜΠΥΡΑ
Support Act: Κορίτσια για Φίλημα
Guest: Οι Άγγελοι του Τσιτσάνη
after the show dj set ΑΠΟΤΥΧΙΕΣ (disco, misco,risko)
Monday, October 10, 2011
ΑΛΗΘΙΝΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ...
Πληκτράς μετά απο πρόβα μπάινει μέσα σ’ ενα ταξί. Ανοίγει το πορτ-μπαγκαζ να βάλει μέσα τη θήκη με το όργανο. Ο ταξιτζής τον κοιτά περίεργα και ρωτά
«Τί έχεις εκεί μέσα παλικάρι» ?
«Πλήκτρα» απαντάει το παλικάρι ( τι θα είχε…), ανοίγοντας την πόρτα για να μπει μέσα. Η διαδρομή κυλάει χωρίς πολλά πολλά με τον ταξιτζή όμως να έχει σκαλώσει και στο πρώτο φανάρι, πετάει την πρώτη κουβέντα
«Ωραία είναι τα πλήκτρα… μου αρέσουν πολύ τα πλήκτρα…!».
«Ναι, ωραία είναι…» του αποκρίνεται ο πληκτράς βαριεστημένα»
Ο ταξιτζής, δεν πολυδίνει σημασία και επαυξάνει .
«Ξέρεις όμως τί μ'αρέσει πιό πολύ απο τα πλήκτρα?"
«Τί?» ρωτάει ο πληκτράς από ανήμπορη ευγένεια και καμία περιέργεια .
«Το ακορντεόν!» απαντάει ο ταξιτζής με τον πληκτρά να γνέφει συγκαταβατικά δίχως να σχολιάσει,. Η διαδρομή συνεχίζεται με τον ταξιτζή να φουντώνει θέλοντας να βγάλει από τα σώψυχά του αυτό που τον έπνιγε για να ακολουθήσει με πινγκπονγκική ταχύτητα η εξής στιχομυθία
«Ξέρεις όμως τί μ'αρέσει πιό πολύ απ τ'ακορντεόν"?
«Τί?» αποκρίνεται ο πληκτράς
«ΤΑ ΜΟΥΝΑΚΙΑ!!!»
Άμα είσαι μουσικόφιλος...
*credits to Labrini για την διάδοση της ιστορίας... (μας)
Friday, October 07, 2011
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΟ CITY ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ
Μπάμπης Μπατμανίδης
Συνέντευξη στον Χρήστο Μιχαλέρη και το περιοδικό CITY
Πώς ξεκίνησε πρώτα – πρώτα η επαφή σου με τη μουσική;
Κλασικά όπως όλοι. Στο γιαπί το πιλοφόρι και το πιλοφόρουμ μία ιντερνετική κοινότητα οικοδόμων, στην οποία συνήθιζα να τραγουδάω κάποια από τα άχτιστα τότες τραγούδια μου, κάπως έτσι δηλαδίς 10001111011101001
Και πώς η μετεξέλιξη σε ολόκληρη παράσταση, στις παραστάσεις που παρουσιάζεις σήμερα; Άγγελος Κυρίου και Άγγελος Διονυσίου παρουσιάστηκαν μια φορά στην σκαλωσιά μου και μου είπαν. «Μπάμπη, ε Μπάμπη… ψιτ! Ναι ρε σε σένα μιλάμε, ναι βρε μπούφο. Ακούς; Να ξες. Έχεις χάρισμα, έχεις ταλέντο, έχεις Ελλάδα επίσης έχεις και την 12η θέση στον κατάλογο, των ανθρώπων που επισκεφθήκαμε πριν από σένα και τους είπαμε τα ίδια και μας αρνήθηκαν, νομίζουμε ότι πρέπει να βγεις μπροστά και να λάμψεις(Μπάμπη μου), γιατί δεν είμαστε για να πληρώνουμε ρεύματα την σήμερον ημέρα» . Κι επειδή αυτό με το 12 δεν το πολυκατάλαβα υπέθεσα ότι είμαι ο 12ος παίκτης που λένε, ότι είμαι ο λαός δηλαδίς, κι έτσι βρέθηκα χέρι χέρι με την αποτυχία ομπρός σας.
Τι είδους μηνύματα μεταδίδεις πίσω από την ευχάριστη επιφάνεια;
Το παρατηρήσατε κι εσείς, πόσο ευχάριστη είναι η επιφάνεια… Είδατε γυαλάδα και αφή ε; Από εκεί και πέρα τα μηνύματα που μεταδίδω είναι ανάποδα , ειδάλλως δεν υπήρχε ούτε ένας που να ερχόσαντο να μας έβλεπε στα λάιβ μας. Κι ευτυχώς που προλάβαμε εδώ και καιρό να πουλήσουμε την ψυχή μας στο Σατανά πριν ο ΦΠΑ πάει στο 23%, διότι δεν θα μας έμενε τίποτις στην άκρη για τα γεράματα… Άσε που πλέον μόνο η Διαμαντοπούλου έχει το προνόμιο να συμμαχεί με το διάβολο. Τώρα ποιος είναι ποιος και ποιος συμμαχεί με ποιον είναι άλλο θέμα. Τι να κάμει κι ο καημένος ο Βελζεβούλης, υποκύπτει. Τους έχει φοβηθεί το μάτι του…
Γιατί σου αρέσουν οι νυχτερίδες; Οι νυχτερίδες με αρέζουνε διότι στρίβουν πάντα αριστερά κατά την απογείωση τους ή μάλλον καλύτερα κατά την υπογείωσή τους διότι φεύγουν από την ανάποδη, αφού είναι κρεμασμένες αλλιώς. Κι αυτή είναι μία πολύ χρήσιμη πληροφορία, η οποία δυστυχώς στην παρούσα φάση δεν θα μου χρειαστεί, αφού τα κανάλια καταργήσανε και τα τελεπαιχνίδια, αλλά ελπίζω κάποιος από τους αναγνώστας σας μια μέρα να μπορέσει να επωφεληθεί, από αυτήν ομολογουμένος(και μετοχουμένος) δυσβάσταχτη γνώση. Από εκεί και πέρα λόγω επειδή κάθε «καλλιτέχνις» οφείλει στο ξεκίνημα της καριέρας του να έχει μία σχέση με την αριστερά, μέχρι να φτάσει να επιδοτηθεί επέλεξα κι εγώ αρχικά να ταχθώ στο στρατευμένο τραγούδι, αφού πρώτα υπηρέτησα την θητεία μου.
Ποιο είναι το αγαπημένο σου θέμα ή τραγούδι; Ντέφι-νιτλι οι γυναίκες και το ΠΑΣΟΚ. Διότι ως γνωστών στη γυναίκα οφείλουμε το ζην και στο ΠΑΣΟΚ το ευ ζην. Αμφότερα και τα δύο προσδίδουν το σημαντικότερο στοιχείο στην ζωή μας, τον έρωτα, με το ΠΑΣΟΚ, να τολμώ να πω ότι κερδίζει λίγο στην κούρσα, αφού εδώ και τόσες χιλιάδες χρόνια μας συμπεριφέρεται πλήρως ερωτικά. Ενώ με μία γυναίκα μπορεί να επέλθει φθορά γκρίνια κορεσμός, με το ΠΑΣΟΚ η σχέση που έχουμε όλοι είναι σταθερή κι ας είναι λίγο ντομινέιτιντ όλο αυτό το πράγμα.
Τη Θεσσαλονίκη πώς τη βλέπεις, ως γυναίκα; Ερωτική πολύ, να τα λέμε κι αυτά διότις δεν πολυλέγονται. Ωστόσο όπως λέει κι ένα τραγούδι μου θα την χαρακτήριζα και λιγουλάκι Ανικανοποίητη. Σα να έχει τάσεις φυγής σα μερικές φορές να μην αντιλαμβάνεται ποια είναι, σα να αισθάνεται ότι είναι κάποια άλλη μερικές φορές θα έλεγα ότι προσποιείται ότι είναι η Αθήνα. Ντύνεται τραβεστί κοιτιέται στον καθρέφτη, πιάνει ένα μικρόφωνο, ένα μετρό στο χέρι κι ονειρεύεται τη ζωή που δεν έζησε.
Το show σου στο «Eightball »? Μιας και την αγαπάμε αυτήν την πόλη ζούμε κι αναπνέουμε εδώ και τα ακουμπάμε στη Χαλκιδική ,δεν θα μπορούσαμε να απέχουμε από τις εορταστικές εκδηλώσεις του τριημέρου 26-28(Οκτωβρίου), στο οποίο για να δείξουμε πόσο άπλες είμαστε, σε αυτούς τους χαλεπούς καιρούς προσθέσαμε ακόμη μία εορταστική μέρα την 25η στην οποία και θα λάβει χώρα το λάιβ μας, στο γνωστό θεοσεβούμενο εντευκτήριο. Αν όλα πάνε καλά θα επανέλθουμε μία ακόμη πιο βελτιωμένη πρόταση αυτή του καλού φίλου και συνάδελφου μουσικοσυνθέτη «Αισκύλου», γνωστού κι από τα άσματα «Πίστεψε στον εαυτό σου» και το «Τι να κάνω τι να κάνω που δεν παίζω Βαγεκάνο» για την προσθήκη δεύτερης Κυριακής μέσα στην εβδομάδα.
Τι βρίσκεις πολύ χιουμοριστικό σήμερα; Τι σε κάνει να γελάς; Νομίζω ότι διανύουμε την πιο αστεία περίοδο στην ιστορία της ιστορίας. Και πως αλλιώς μπορεί να είναι όταν ένα ολόκληρο έθνος ξεψαχνίζει το μπαούλο της γιαγιάς και πλάι στα προικιά και στα σεμεδάκια, ψάχνει να βρει καμία μετοχούλα από καμιά ξεχασμένη τράπεζα. Το επόμενο βήμα νομίζω ότι θα έχει κάτι από την ποδοσφαιρική επικαιρότητα του στυλ «Έρχονται οι Άραβες να αναλάβουν την χώρα», ή βρέθηκε ξεχασμένο γράμμα προς τον Άι Βασίλη με το οποίο ο μικρός Γιωργάκης ζητάει την σωτηρία της πατρίδος κ.τ.λ. Τζάμπα παραπονιέστε βρε κουτά. Η κρίση θα σας σώσει από τη κατάθλιψη…
Κάθε σου παράσταση είναι διαφορετική, έχει άλλη θεματική. Ανταμείβεται η όλη προετοιμασία και πώς;
Η αντάμιψη για μας είναι το χαμόγελο του κόσμου, είναι η μάνα που μας θα μας φέρει το ταπεράκι με τα ντολμαδάκια στο γιαπί είναι τα ροδοκόκκινα μάγουλα των κοριτσιώνε κι οι αλαφιασμένες ανάσες τωνέ και μερικές χιλιάδες γιούροζ. Κάθε εμφάνισή μας έχει έναν διαφορετικό χαρακτήρα κι αυτό είναι η αλήθεια ότι μας προβληματίζει λίγο αφού δεν ξέρουμε πώς να της συμπεριφρθούμε, αλλά επειδίς ήμεθα καλά και σκερτσόζικα παιδιά στο τέλος την καταφέρνουμε και την φέρνουμε με τα νερά μας κι ας μην είναι περιέ…
INFO
Μπάμπης Μπατμανίδης show στο Eightball Club
(Πίνδου 1, Λαδάδικα, eightballclub@yahoo.gr)
Τρίτη 25 Οκτωβρίου Ώρα έναρξης: 22:00
LINK
Monday, October 03, 2011
Thursday, September 29, 2011
ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ ΣΟΥ ΤΑ ΣΠΡΕΝΤ
TΕΧΝΕΣ ΚΑΙ ΓρΑΜΑΤΑ-Μονή Καπέλο
Μονή Λαζαριστώνε 01/09/2011
Wednesday, September 28, 2011
ΑΠΟΡΙΕΣ...
"Φόντο στη μισή ζωή μου
Η Καζαμπλάνκα
Κι η σκιά μου στον τοίχο προφίλ
Δώρο στην κρυφή φωνή μου η κάθε ατάκα
Ίδιο το σενάριο χρόνε σινεφίλ"
ή του τύπου...
"Χτύπα τη μπάνκα και πάρτα όλα αν το μπορείς
στην Καζαμπλάνκα τ' όνειρο τέλειωσε νωρίς"
...Και απορώ γιατί κανείς δε μιλά για του Street Fighter τον Blanka
PHOTOPLAY
Τι παρακολουθούμε στην παραπάνω φωτό;
1. Το πέρασμά μου από το εργατικό-προλεταριακό τραγούδι, στο αστικό...
2. Ένα σημειολογικό δικό μου κοινωνικό σχόλιο για τα όσα βιώνουμε μαζί με το λεωφορείο που βρίσκεται από πίσω μου(Μετέωρα)
3. Τον κόσμο να μην βλέπει την ώρα να φύγει(και τα λεωφορεία αργούν…)
4. Ότι εμείς δεν έιμεθα τραγουδιστές του αεροδρομίου, αλλά του πεζοδρομίου
Tuesday, September 27, 2011
ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ...
Ράγισαν τα τσιμέντα, πλημμύρισαν η πλάση από τα δάκρυα, το πανελλήνιο συγκλονίστηκε, από την κατάθεση ψυχής, από το δράμα και την αγωνία του υιού του πρωθυπουργούλι μας Αντρίκου Παπανδρέου. Το batmanidis.blogspot, έχει κατ’ αποκλειστικότητα στην διάθεσή του, το μοιρολόι του πατέρα του υιού του πρωθυπουργούλι μας του οποίου και ασπρίσαν τα μαλλιά. Σας συνιστούμε ότι αν είστε ευάλωτοι στις συγκινήσεις να απομακρυνθείτε από την στρατόσφαιρα…
Για όσα γαϊδούρια δεν έχουν αντιληφθεί τι συμβαίνει, ας ρίξουν μια ματιά εδώ
Τα μαζεύω οίκο οίκο
Να τα δώσω στον Αντρίκο
Αχ τι έπαθε ο καημένος
Κι έγινε αγανακτισμένος
Δεν μπορεί να βρει δουλειά
Ούτε αυτός βρε σεις παιδιά
Μήπως έχω γιο εγώ μοιραία
ρε τον Άνεργο Αντρέα
Μου ασπρίσαν τα μαλλιά
Στεναχώριας ροπαλιά
Μέσα σε τρεις μόλις μήνες
Αχ γελάτε βρε κηφήνες
Δεν σας νοιάζει τι τραβάω
Για ποιονανέ πολεμάω
Και κοντέυω πια να ρέψω
Έχω γιοκα εγώ να θρέψω
Κι έτσι αναγκαστικά
Δεν μου έμειναν πολλά
Θα τον πάρω τελικά
Στου μπαμπά του την δουλειά
Monday, September 19, 2011
ΟΤΑΝ ΠΗΓΑΙΝΑΜΕ ΜΑΖΙ ΣΧΟΛΕΙΟ
Τον τελευταίο καιρό, διάφορα δημοσιεύματα σχετικά με το τι μπορεί να περιλαμβάνουν τα τσιντί που ετοιμάζει η κυρία Άννα Διαμαντοπούλου, γύρω από το νέα πρόγραμμα σπουδών έχουν κάνει την εμφάνισή τους. Δε λέω…(αλλά θα πω και με το πνεύμα μεγαλοψυχίας που με διακατέχει) ότι όλα τους είναι πετυχημένα, ωστώσω για ακόμη μια φορά θα πρωτοτυπήσουμε και θα καταθέσουμε την ολοκληρωμένη πρότασή μας για την παιδεία. Εξάλλου μέσα στα τόσα έτη αποτυχίας, ποιος άλλος πλην εμού θα μπορούσε να σταθεί πλάι στο πιο αποτυχημένο πράγμα της χώρα της μάθηση και την εκπαίδευση (δακρύστε μαζί μας). Διότι τι πιο γνήσιο από το σχολείο του πεζοδρομίου το οποίο και βγάλαμε εμείς…ΠΑΜΕ ΜΑΕΣΤΡΟ
1.ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΜΟΝΟ (Φυσική)
2. ΕΓΩ ΑΥΓΕΡΙΝΟΣ(Αστρονομία)
3. ΦΟΥΑΓΚΡΑΧ (Γαλλικά)
4. ΤΗΣ ΚΑΡΑΪΒΙΚΗΣ (Γεωγραφία)
5.ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ ΣΟΥ ΤΑ ΣΠΡΕΝΤ (Οικονομία)
6.ΓΙΟΥ ΦΑΟΥΛ (Φυσική Αγωγή)
7.ΓΛΥΚΕ ΜΟΥ ΑΝΑΡΧΙΚΕ (Αγωγή του Πολίτη)
8.ΔΕΝ ΕΧΕΙΣ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ ΣΟΥ ΑΝΕΣΤΗ (Θρησκευτικά)
9.ΤΟ ΥΠΟΝΟΟΥΜΕΝΟ (Λογοτεχνία-Κείμενα- Έκθεση έκφραση, κάτι τέτοιο τέλος πάντων)
10. ΑΝΤΡΕΑΣ Ο ΑΝΕΡΓΟΣ (Σχολικός Επαγγελματικός Προσανατολισμός)
Monday, September 12, 2011
Σαν την Χαλκιδική δεν έχει...
Στίχοι από το νέο ημικαλοκαιρινό άσμα, το οποίο θα είναι και ντουέτο, μεταξύ τουρίστα και χαλκιδικίστα μαγαζάτορα τον οποίων την στιχομυθία εκάναμε τραγούδι
Σαν την Χαλκιδική δεν έχει στο κωλοπιάσιμο
Και όποιος την αντέχει θέλει παράσημο
Σε παίρνουν και σε γδύνουν με τόσο «ερωτισμό»
Έτσι μονάχα νιώθεις φίλε τον τουρισμό
Κανείς δεν με επισκέφτηκε νωρίς
Κι εσύ που να το φανταστείς
Ότι θα σε μαδήσω
Κανείς και πως θα πάρω τον παρα
Από εσένα φουκαρά
Όχι πως θα σ αφήσω
Σαν την Χαλκιδική δεν έχει πώς να χει δηλαδής
Η μία μόνο φτάνει να νιώσεις εφοπλιστής
Σου λείπουν τα καράβια να παλαντζάρουνε
Μα ακόμη κι αν τα έχεις θα σου τα πάρουνε
Κανείς δεν με επισκέφτηκε νωρίς
Κι εσύ που να το φανταστείς
Ότι θα σε μαδήσω
Κανείς και πως θα πάρω τον παρα
Από εσένα φουκαρά
Όχι πως θα σ αφήσω
Sunday, August 21, 2011
Wednesday, August 17, 2011
ΣΑΝ ΤΗΝ ΘΕΙΑ ΣΤΑ ΡΗΧΑ
Το καλοκαίρι παίρνει να τελειώνει γι αυτό κι ένα νοσταλγικό κομματάκι στον απόηχό του. Πλατσουρίστε στα δάκρυά μαζί μας...
Σαν την θειά στα ρηχά
Κάθομαι και κολυμπάω
Κι όλο λες πως θα ‘ρθεις
Μέχρι εκεί που εγώ πατάω
Σαν την θειά στα ρηχά
Ούτε το μαλλί να βρέχω
Κι όταν φεύγεις μακριά
Θεέ μου πως δεν το αντέχω
Μόνος εγώ τσαλαβουτώ
Ίσα που βρέχω το κορμί μου
Ποιος θα μου βάλει μπεπανθόλ
Τώρα που καίγεται η ψυχή μου
Μόνος εγώ τσαλαβουτώ
Και κατακόρυφο δεν κάνω
Τι να το κάνω που πατώ
Αφού το βλέπω πως σε χάνω
Σαν την θειά στα ρηχά
Κάθομαι και πλατσουρίζω
Μην παιδί μου στα βαθιά
Από έξω σου τσιρίζω
Σαν την θειά στα ρηχά
Κι ούτε που φορώ καπέλο
Κι ας μην βλέπω καθαρά
Αφού μόνο εσένα θέλω
Μόνος εγώ τσαλαβουτώ
Ίσα που βρέχω το κορμί μου
Ποιος θα μου βάλει μπεπανθόλ
Τώρα που καίγεται η ψυχή μου
Μόνος εγώ τσαλαβουτώ
Και κατακόρυφο δεν κάνω
Τι να το κάνω που πατώ
Αφού το βλέπω πως σε χάνω
Friday, August 12, 2011
Wednesday, August 03, 2011
ΑΡΙΣΤΟΥΡΓΗΜΑ
Έχω την μεγάλη τιμή και υπερηφάνεια, να σας παρουσιάσω ένα μεγάλο άσμα, από μια ομάδα πολύ δυνατώνε καλλιτεχνώνε, η οποία ασχολείται συστηματικά με τον πόνο και μόνο με αυτόν. Θέμα διαπραγμάτευσης το πόκερ κι επειδή τα πολλά λόγια είναι φτώχια κι έχουμε να ποντάρουμε μία ψιλή σας παρουσιάζω το αριστούργημα «All in για την αγάπη σου». Τα λουλούδια (και οι μάρκες) ανήκουν στους Petros, Teo, Boss και το κομματάκι σύντομα θα βρει τον μελοποιημένο δρόμο του by me, σε μία συγκλονιστική ζεμπεκιά που αξίζει να ποντάρετε πάνω της
All in για την αγάπη σου
All in για την αγάπη σου
Έκανα ομορφιά μου
Μα εσύ και οι ρηγάδες σου
Ραϊσαν την καρδιά μου
Τυφλώθηκα δεν έβλεπα
Κρατούσα άσο άσο
Μα σ’ ένα είμαι δυνατός
Και δεν θα πάω πάσο
Στο flop μου φάνηκες καλή
Στο turn είχα μεθύσει
Και πριν το river να φανεί
Την είχα πια πατήσει
Σε δυο τραπέζια ακόμα εσύ
Πόνταρες την καρδιά σου
Ποιος ξέρει με κανά παπά
Πέρασες την βραδιά σου
Κρατάς βαλέ και χαβαλέ
Κάνεις με τα σπαθιά μου
Ενώ εγώ με δύο εφτά
Τρώω τα σωθηκά μου
Στο flop μου φάνηκες καλή
Στο turn είχα μεθύσει
Και πριν το river να φανεί
Την είχα πια πατήσει
Thursday, July 28, 2011
ΚΙ ΟΙ ΤΟΙΧΟΙ ΕΧΟΥΝ ΑΥΤΙΑ (Και ακούνε Μπατμανίδη)
Ασυγκράτητο πλέον το πλήθος διατρανώνει πέραν από την ελληνικότητα της ελληνικότητας και την αγάπη του ως προς το πρόσωπό μου, διά μέσω των τοίχων. Η σχέση είναι αμφίδρομη, διότι εγώ ο ίδιος(όχι εγώ κανάς άλλος μην μπερδεύεστε) εκφράζω την αγάπη μου προς το κοινό μου διά μέσω των στίχων (με τις τόσες παρενθέσεις,- μία στον αριθμό- χάθηκε και το εξαιρετικά χιουμοριστικό έυρημα τοίχος-στίχος, καταλάβατε δηλαδής. λόγω επειδή αυτού). Ένιγουέι, σας παραθέτω δύο φωτογραφικά ντοκουμέντα διά του λόγου του αλοιφές και φυσικά τα αντίστοιχα πονήματα, τα οποία και ενέπνευσαν τους συντάκτες των
Wednesday, July 27, 2011
ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΘΑ ΞΑΝΑΓΡΑΦΤΟΥΝ (παρτ 1)
Ένα μικρό αφιερωματάκι σε τραγούδια που μείναν αναλλοίωτα στον χρόνο και δεν πρόκειται να επαναληφθούν ποτέ
Δικαίωμα για μία συν μία: Ο παλαιός κανονισμός του μπάσκετ,, που καταργήθηκε, κάπου στα midle 90s(αν δεν κάνουμε λάθος) και έδινε το δικαίωμα για μία συμπληρωματική βολή, στον καλαθοσφαιριστή που εκτελούσε από την γραμμή της προσωπικής, εφόσον ευστοχούσε στην πρώτη, όπως ακριβώς έπραξε το 87 ο τίμιος γίγαντας Αργύρης Καμπούρης
Ο τηλεφωνητής: Απαραίτητος, σε workaholic και πολυάσχολους των δεκαετιών 80-90, αντικαταστάθηκε πρακτικά από τα κινητά τηλέφωνα και την αναγνώριση κλήσεων
Πάρε το μηδέν ξανά: Πόσοι/ες άραγε θυμούνται το αίμα που έφτυναν προκειμένου να μιλήσουν με το κολλητάρι/κολλητή τους, που έμενε στην δίπλα πολυκατοικία κι ακουγόταν σα να ευρισκόταν στην Σηβηρία. Η μεγάλη κυκλική κίνηση του καντράν υποτίθεται για κάποιον λόγω που δεν κατάλαβα ποτέ, ότι θα «καθάριζε» την γραμμή από τα χιόνια της παγωμένης περιοχής της πρώην Σοβιετικής ΄Ενωσης
Γουώκμαν: Απαραίτητο για τις διαδρομές, με τα λεωφορεία, το μάθημα, τις βαρετές διακοπές με τους γονείς συμπικνόνωτας με τις συνηθισμένες κασετοσυλογές (ελληνικό rock, classic metal ballads, blus-slow, κ.τ.λ) όλους τους αγαπημένους ήχους των απανταχού εφήβων
Κασσέτα: Την χάριζαν συνήθως τα αγοράκια στα κοριτσάκια προκειμένου να εκδηλώσουν την «συμπάθειά» τους σε αυτά, ξοδεύοντας άπειρες ώρες προκειμένου να επιλέξουν τα κατάλληλα κομμάτια, με αποτέλεσμα το κοριτσάκι αυτές τις άπειρες ώρες να γνωρίζονται καλύτερα με όχι και τόσο μουσικόφιλα αγοράκια
Έχεις τρελάνει το Πικάπ: Για τους πολύ εκλεκτικούς και τους μεγάλους εραστές της μουσικής (άντε και τους ράπερς), πλέον το πικάπ θα συναντάτε μόνο μουσιακά, εκτός και αν κανάς γιομάν, κάνει την ρελάνς και το εντάξει στην θεματολογία του, πλάι στο πόσο σκληρά είναι στα γκέτο των Βουπου και του Πανοράματος
Τα πεντοχίλιαρα: Το απόλυτο σύμβολο οικονομικής ευμάρειας (ανάλογα με το μάτσο) ιδιαίτερα προσφιλή κι αγαπητά σε μέλη του ΠΑΣΟΚ την δεκαετία του 80 μιας και στα 90ς ήρθε ο τεστπαπ, να αντικαταστήσει τον οπλαρχηγό Κολοκωτρώνη στην αξιακή ηγεσία χωρίς όμως να προλάβει να αποκαταστήσει την αίγλη και το νόημα του προκατόχου του. Πάντως δεν αποκλείετε σύντομα να ξαναρχίσουν να γράφονται τραγούδια για αυτά...
…αν και τότε θα ‘χουμε μείνει
Συνεχίζεται...
Subscribe to:
Posts (Atom)













